HetMagazijn

WandelMagazijn > Twellose Landgoederen

De tocht

Eerste pagina van deze tocht | De foto's

Maandag 1 juni 2009. Grrr ... Geen trein ... De reisplanner heeft geen rekening gehouden met het feit dat het vandaag Tweede Pinksterdag, dus een feestdag, is. Ons idee van vroeg op pad gaan, wordt doorkruist. "Ik heb eigenlijk helemaal geen zin meer", zucht Marjan. We wandelen terug naar de stalling om onze fietsen op te halen en huiswaarts te keren.

Maar zie, het mooie weer en het korte wandelingetje naar de stalling laten ons goede humeur al weer snel terugkeren. We kijken elkaar aan: "Wat een onzin eigenlijk, over een half uur gaat er weer een trein. We hebben er alleen onszelf mee door kwaad naar huis te gaan". Eensgezind keren we terug naar het perron en nemen de volgende trein naar het beginpunt van onze wandeling van vandaag door de Twellose Landgoederen.

Vanaf het station van de oude Hanzestad Deventer wandelen we door een op dit vroege uur nog stil stadspark naar de IJssel. Over de brug, met prachtige uitzichten op de rivier en de Ossenwaard - uitgestrekte groene uiterwaarden met kronkelige watertjes, grote bossen gele lisdodden en wilgebomen. In het routeboekje lezen we dat er hier al vanaf 1482 een brug over de rivier ligt. Een gek idee dat de Hanzesteden aanvankelijk fel tegen bruggen waren, vanwege concurrentieoverwegingen en mogelijk oponthoud voor de scheepvaart. De prioriteiten liggen 527 jaar later wel heel anders.

Over de brug dalen we af langs een steile trap en vervolgen de route over een onverhard pad langs het spoor. We wandelen langs een uitgestrekt gebied met akkers en weilanden, Het Stadsland geheten. Het is er heerlijk rustig, de enkele trein die ons passeert daargelaten. Langs het pad zoeken we een mooi plekje voor het ontbijt.

Waar spoor en provinciale weg elkaar kruisen, slaan we af in westelijke richting over een dijkje met een klinkerpad. Ondanks de nabijheid van de weg is het hier ook stil en landelijk. Een prachtige wandeling, tussen het groen en met boterbloemen, klaver en fluitekruid begroeide bermen.

Een stukje verderop zien we een afslag over het hoofd en lopen rechtdoor. Erg is dat niet, want ook dit stukje 'omweg' is fraai. We komen uit bij een oude boerderij aan de oevers van de IJssel. Inmiddels hebben we ontdekt dat we verkeerd gelopen zijn. We keren op onze schreden terug. Langs de kant van de weg staat een fietser met een lekke band. Het warme weer nodigt wel uit tot een fietstochtje maar dit tafereel beziend, zijn we toch blij dat we maar zijn gaan wandelen.

In en rond Twello zijn nog steeds veel landhuizen te vinden. Waar de statige huizen zijn afgebroken, zijn de landgoederen nog steeds herkenbaar aan het parkachtige landschap. Eén van de eerste landgoederen die we vandaag tegenkomen, is Het Hunderen, gelegen aan de rand van een oeverwal van de IJssel. Het landgoed wordt al in het jaar 959 genoemd als villa Hundere. Het huis stamt uit de zeventiende eeuw en kwam in 1809 in bezit van de familie Kerkhoven. Nazaten vestigden zich als theeplanters op Java. De roman van Hella Haasse, Heren van de thee, is aan hen gewijd en speelt zich deels op dit landgoed af.

We wandelen via de parkeerplaats om het huis heen, dat aan de achterzijde zijn oude glorie heeft verloren. Tegenwoordig is Het Hunderen in gebruik als groepsaccommodatie. Her en der lopen ontsierende brandtrappen langs de achtergevel.

We lopen Twello binnen en passeren het fraaie Kruisvoorde, waar de hond voor de deur het huis bewaakt. Al in 1575 wordt Cruisenfort in de annalen genoemd als havezate. Door een gebied dat zo groen is dat je eigenlijk niet kunt zien of je nu in het dorp of op het platteland loopt, wandelen we naar het landgoed 't Hartelaer. Even verderop is op het erf van een boerderij een rustpunt gemaakt in een schuur. Komt dat even goed uit! Koffie en versnaperingen staan al voor ons klaar. Marjan neemt er een potje zelfgemaakte pruimenjam mee. Op de fiets- en wandeltochten in de omgeving komen we steeds vaker stalletjes en kraampjes tegen van mensen die hun eigen producten aanbieden; een leuke ontwikkeling.

Via huis Duistervoorde bereiken we het dorpscentrum van Twello. In het routeboekje lezen we dat het dorp al een oude geschiedenis heeft. "Het Gelderse dorp Twello dateert uit de dertiende eeuw en lag op de belangrijke handelsroute tussen Holland en Westfalen. Twello heeft lang een agrarisch karakter gehad. Rijke Deventenaren en later ook mensen die terugkwamen uit Indië bouwden er landhuizen. De naam Twello komt van twee en Loo: tussen twee bossen. In de negentiende eeuw kwam de spoorverbinding. Er ontstond een omvangrijke vleesindustrie. Tot voor kort (2002) waren er diverse slachterijen in het dorp onder andere op de plaats waar nu het NS-station is. Aan de vleesindustrie herinneren alleen nog de bronzen biggetjes op het Marktplein en het Dorpsplein."

De route voert nog verder naar Deventer, maar het is een warme dag en we besluiten de rest van de route tegoed te houden. Met de trein keren we terug naar huis. Ondanks het feit dat de route grotendeels over verharde wegen en paden loopt, waren we ook op deze tocht weer verrast door de veelzijdigheid van de IJsselstreek en over de vele paadjes waar we nog nooit geweest waren. Voor herhaling (bij frisser weer) vatbaar!

De streekinformatie in dit wandelverslag is afkomstig uit de routebeschrijving van de NS-wandeltocht Twellose Landgoederen.