" />
 

Het Noaberpad: van Nieuweschans naar Ter Apel, 12-15 september 2008

WandelMagazijn > Het Noaberpad: van Nieuweschans naar Ter Apel

De tocht

Inleiding | Van Nieuweschans naar Bellingwolde | Van Bellingwolde naar Harpel | Van Harpel naar Sellingen
Van Sellingen naar Ter Apel | Van Munnekemoer naar Klazienaveen | Van Klazienaveen naar Schoonebeek
Van Schoonebeek naar Hoogstede | Van Hoogstede naar Tangenberg | Van Tangenberg naar Agelo

Eerste pagina van deze tocht | De foto's
Van Hoogstede naar Tangenberg

Zondag 18 oktober 2009. Alweer een fraaie herfstdag. Als het weer niet zo gunstig was voor onze wandeltocht, zou ik het bijna saai vinden! Na een koude nacht ziet het landschap er anders uit. Rijp op de velden, grondmist, door de temperatuursverschillen tussen water en lucht dampende riviertjes.

Door het mooie coulissenlandschap van het Hundehock en het Schothock lopen we naar de buurtschap Tinholt dat, zo zien we aan een beeldhouwwerk langs de weg, al sinds de dertiende eeuw bestaat. De ene nederzetting groeit uit tot wereldstad; de andere blijft door de eeuwen heen vrijwel stilstaan. Tinholt is een voorbeeld van de laatste categorie.

Via de veelkleurige Haftenkamp met zijn windmolens met rood-witte wieken en gele koolzaadvelden wandelen we het heuvelland in. "Het is net alsof we al in Twente zijn", zeggen we tegen elkaar en landschappelijk klopt dat natuurlijk ook. De grens is immers maar een kunstmatige scheidslijn ...

Een lange weg door het bos brengt ons - na een korte dwaaltocht op het eind - aan de zuidwestkant van Uelsen, waar we bij Gasthof Alt Steenebarg de Gutbürgerliche Küche uitproberen - heerlijk gegeten daar!

Gasthof Alt Steenebarg is zo'n herberg die je in het grensgebied nog regelmatig tegenkomt, waar de tijd al decennialang stil lijkt te staan. Eigenlijk geldt dat voor het hele gebied waar de hele wandelroute doorheen loopt. Afgezien van de bouw van windmolens lijkt hier de afgelopen kwart eeuw maar weinig veranderd.

Nog drie kilometer door het bos naar de Tangenberg scheiden ons van het pension waar we zullen overnachten. De pensionhoudster is op vakantie, maar heeft het voor ons toch mogelijk gemaakt dat we er kunnen overnachten. Er wordt goed op het huis gepast, door buren en door de katten. Eén heeft binnen alles voorbereid; de ander zit buiten al voor ons op de uitkijk en begeleidt ons na aankomst naar de deur! Erg gezellig. Ze nemen gelijk onze fleecedassen als slaapkleedjes in beslag. Er is ook nog een derde kat, maar die is echter uitsluitend geïnteresseerd in eten.

Een kop thee en dan als het donker begint te worden, naar bed. Vanwege de vakantie is de verwarming uitgeschakeld en het wordt al snel koud in de verbouwde stal waar we overnachten. Maar met een dik dekbed (plus kat) merken we daar niks van. Het is een van de eerste keren dat ik blij ben met een dekbed - meestal vind ik ze veel te warm, maar nu komt het dons goed van pas. Lees verder ...