HetMagazijn

WandelMagazijn > Het Overijssels Havezatenpad

De tocht

Het Overijssels Havezatenpad | Eerste etappe, van Oldenzaal naar Drienerlo | Tweede etappe, van Drienerlo naar Delden | Derde etappe, van Delden naar Goor | Vierde etappe, van Goor naar Rijssen | Vijfde etappe, van Rijssen naar Nijverdal | Zesde etappe, van Nijverdal naar Ommen | Zevende etappe, van Ommen naar Dalfsen | Achtste etappe, van Dalfsen naar Zwolle | Negende etappe, van Zwolle naar Zwartsluis | Tiende etappe, van Zwartsluis naar Giethoorn |
Rondwandeling Vollenhove

Eerste pagina van deze tocht | De foto's

Tiende etappe, van Zwartsluis naar Giethoorn

Zaterdag 15 mei 2010. We wandelen gelijk de volgende dag verder: de tiende etappe van het Overijssels Havezatenpad voert ons door Wieden en Weerribben.

Van het busstation van Zwartsluis wandelen we het oude stadje in. Zwartsluis is eind veertiende eeuw ontstaan op de plek waar het Zwarte Water en het Meppelerdiep samenkomen. Het plaatsje was vroeger doorvoerhaven voor turf uit Drente richting Holland. Tegenwoordig wordt Zwartsluis omgeven door jachthavens voor de pleziervaart en werven waar plezierjachten worden gebouwd.

Het feest dat we gisteren vanuit de bus zagen, is nog in volle gang. Al snel zien we wat er nu precies aan de hand is: Zwartsluis viert de Sleepbootdagen. In de oude haven liggen er tientallen, zij aan zij. Het lijkt er wel een reünie van binnenschippers. Iedereen lijkt iedereen te kennen. We slenteren een stukje door de binnenstad met straatjes die nog nauwer zijn dan anders door de vele kraampjes met boeken, etenswaren, soeveniers en andere snuisterijen.

Na een lekkere kop koffie gaat de wandeling dan eindelijk beginnen! Het is even zoeken hoe het stadje uit te lopen, maar na een paar mislukte pogingen laten we de bebouwing achter ons en wandelen we het wijde open land in. Door de Landen achter het Singel - wat een duidelijke naam - komen we op de weg langs de Arembergergracht, rond 1560 gegraven voor de afvoer per schuit van turf van het veengebied naar Zwartsluis.

Na enkele kilometers komen we aan in Belt-Schutsloot, een pittoresk lintdorp waar we wandelend over de smalle paadjes en bruggetjes langs en over het water de vaak fraaie huizen en tuinen bewonderen. Tegenover het momument van de melkvaarder, die het vervoer te water symboliseert, eten we onze boterhammen.

Belt-schutsloot ligt in De Wieden, een meren- en moerasgebied in de Kop van Overijssel. Het is een vergraven laagveengebied met twee grote veenplassen, de Belterwijde en Beulakerwijde. Samen met de Weerribben vormt het natuurgebied De Wieden het bijna tienduizend hectare grote Nationaal Park Weerribben-Wieden, één van de belangrijkste moerasgebieden van Europa.

We wandelen Belt-Schutsloot uit. Over de Blauwe Handse Weg wandelen we tussen de twee grote veenplassen, de Belterwijde en de Beulakerwijde, door. Een mooi gebied maar een saaie wandeling, over een fietspad langs een drukke autoweg. Bij de Blauwe Hand steken we de brug tussen beide plassen over en vervolgen onze route langs het water van de Beulakerwijde.

Langs het water ontdekken we een restaurant met een mooi terras - eigenlijk een strandje. Op de grens van zand en water staat een zwaan zich uitgebreid te wassen. Het stoort hem niet dat we erbij komen zitten. Vanaf onze terrasstoelen slaan we de uitgebreide wasbeurt gade. De zwaan laat zich door niets en niemand storen. Ook een klein kind, dat op de schommel naast het terras speelt, brengt hem niet uit zijn concentratie. Na een half uur komen er andere terrasbezoekers, met een hond bij zich. Zodra de zwaan de hond ziet, is het uit met de rust. Met tegenzin gaat hij te water, op zoek naar een stiller plekje.

Bij Westeinde - de westelijke uitloper van Wanneperveen - buigt de route weer het land in en bereiken we na enige tijd het zeven kilometer lange waterdorp Giethoorn. Ondanks de zaterdag en ondanks de voorjaarsvakantie heerst hier een weldadige rust. Pas als we wat meer in het centrale deel van het dorp komen, met de galerietjes, de horeca en niet te vergeten de karakteristieke bruggetjes, wordt het druk. Daar wandelen we tussen de busladingen toeristen, die zichzelf hier in- en uitladen.

Naarmate we verder noordwaarts komen, wordt het dan weer stiller. In Noordeinde, het uiterste puntje van Giethoorn, nemen we de bus naar Steenwijk en vandaar de trein terug naar huis. Einde van een mooie, lange wandeling door een gebied dat we eerder toch vooral vanaf de fiets hebben leren kennen. De verkenning te voet geeft ons weer eens een ander perspectief op de mooie Wieden en Weerribben. Wordt vervolgd.