HetMagazijn

WandelMagazijn > Het Overijssels Havezatenpad

De tocht

Het Overijssels Havezatenpad | Eerste etappe, van Oldenzaal naar Drienerlo | Tweede etappe, van Drienerlo naar Delden | Derde etappe, van Delden naar Goor | Vierde etappe, van Goor naar Rijssen | Vijfde etappe, van Rijssen naar Nijverdal | Zesde etappe, van Nijverdal naar Ommen | Zevende etappe, van Ommen naar Dalfsen | Achtste etappe, van Dalfsen naar Zwolle | Negende etappe, van Zwolle naar Zwartsluis | Tiende etappe, van Zwartsluis naar Giethoorn |
Rondwandeling Vollenhove

Eerste pagina van deze tocht | De foto's

Zevende etappe, van Ommen naar Dalfsen

Zaterdag 17 april 2010. Door landgoed Het Laer wandelen we naar de oude binnenstad van Ommen. Koffie op een terrasje aan het opgebroken kerkplein. Door een uitgestrekte buitenwijk (maar met een mooi park) wandelen we de stad uit. Ook deze etappe boffen we weer met het weer. April 2010 is een prachtige lentemaand waarin de zon uitbundig schijnt.

We wandelen door de fraaie uiterwaarden van de Overijsselse Vecht. We waren hier al eens in een ander jaargetij, maar in de lente laat het gebied zich toch van zijn mooiste kant zien.

De Overijsselse Vecht ontspringt in Duitsland, lezen we in het routeboekje, in de buurt van de stad Münster. Bij Gramsbergen stroomt ze Nederland binnen. Langs Hardenberg, Ommen, Dalfsen en Zwolle mondt de rivier bij Hasselt uit in het Zwarte Water. Net als de Regge had de Vecht van oudsher vele meanders. Rivierduinen maakten de omgeving aantrekkelijk voor vestiging van woongemeenschappen. Dat verklaart ook de vele havezaten in het Vechtdal.

Ook de Vecht is in het verleden 'rechtgetrokken' door Rijkswaterstaat. Na 1908 zijn tussen de grens en Dalfsen maar liefst 69 bochten afgesneden waardoor de rivier 30 kilometer korter werd. Desondanks is het Vechtdal nog steeds een landschappelijk aantrekkelijk gebied. Gelukkig maar!

We wandelen langs het plaatsje Varsen in enkele grillige bochten - af en toe de snelweg overstekend - naar Holt, een café en camping even benoorden de rivier. Ondanks de nabijgelegen snelweg is het een stil gebied, zonder veel doorgaande wegen en paden, met uitgestrekte hooilanden en weiden.

Een prima leefgebied voor bijvoorbeeld de ooievaar. Op een nest zien we een paartje. Moeder op de eieren, vader druk op zoek naar voedsel, dat hij regelmatig naar het nest brengt. Het is fraai te zien hoe de dieren zich met snavelgeklepper begroeten.

In het gebied bevinden zich ook enkele dode rivierarmen - 'dood' is hier overigens een misplaatst woord, want het water en de oevers zitten vol leven. Vogels kwinkeleren dat het een lieve lust is. Rietpluimen wuiven in de wind. Wilgen en berken lopen uit, katjes verspreiden hun eerste gele stuifmeel. Eenden bouwen hun nesten langs de oevers van het water. We genieten van de wandeling in dit fraaie gebied.

We steken de rivier over bij de schutsluis en wandelen verder door de Hessumse Mars, waar het fraaie landschap van zonet zich voortzet. Bij de buurtschap Hessum bevindt zich een bijzonder rivier- en stuifduiengebied met topjes tot zestien meter hoog. We wandelen in een wijde cirkel rond de buurtschap, met weidse uitzichten over het rivierenlandschap.

Even verderop kruisen we de spoorbaan, toevalligerwijs op de plek waar vandaag werkzaamheden plaatsvinden. We moesten daarom vanochtend een stukje met vervangend vervoer van Zwolle naar Ommen, een mooie busrit van een halfuurtje, waarin we het landschap weer eens van een andere kant konden zien.

Door de bossen van het Hessumse Veld wandelen we in de richting van Dalfsen. Lang de eeuwenoude Marswetering een rustpauze, bijna recht tegenover een zwanennest, merken we even later op. De zwaan lijkt weinig last van ons te hebben en blijft rustig op het nest. Daarom blijven wij ook maar rustig liggen.

Over oude zandpaden, karresporen en klinkerwegen gaat het tenslotte naar station Dalfsen, vanwaar we met de bus terugreizen naar huis, nagenietend van onze wandeling door het prachtige Vechtdal. Lees verder ...