HetMagazijn

WandelMagazijn > Het Overijssels Havezatenpad

De tocht

Het Overijssels Havezatenpad | Eerste etappe, van Oldenzaal naar Drienerlo | Tweede etappe, van Drienerlo naar Delden | Derde etappe, van Delden naar Goor | Vierde etappe, van Goor naar Rijssen | Vijfde etappe, van Rijssen naar Nijverdal | Zesde etappe, van Nijverdal naar Ommen | Zevende etappe, van Ommen naar Dalfsen | Achtste etappe, van Dalfsen naar Zwolle | Negende etappe, van Zwolle naar Zwartsluis | Tiende etappe, van Zwartsluis naar Giethoorn |
Rondwandeling Vollenhove

Eerste pagina van deze tocht | De foto's

Zesde etappe, van Nijverdal naar Ommen

Vrijdag 9 april 2010. Met de trein reizen we via Almelo naar Nijverdal, waar we in januari de vorige etappe van het Overijssels Havezatenpad eindigden. Voor dit vervolg hebben we mooie lentedagen uitgezocht. Niet te warm, niet te koud, fraaie wolkenluchten en vooral de eerste dag: veel zon!

We wandelen door Nijverdal en bereiken al spoedig de Regge, de rivier die we het grootste deel van deze etappe zullen volgen. Op de grens van stad en platteland hangt een levensgrote plastic koe in een hangmat. Typisch Sallandse humor!? Wij moeten er in elk geval hartelijk om lachen. Nijverdal doet zijn naam eer aan. Langs de route veel bedrijvigheid, soms zelfs een beetje te veel om dit stuk van de wandeling mooi te laten zijn.

Op de grens van Salland en Twente stroomt de rivier de Regge. Ze begint bij landgoed Westerflier ten zuidwesten van Diepenheim en mondt bij Ommen uit in de Overijsselse Vecht. De Regge kent een interessante geschiedenis. In het routeboekje lezen we het volgende:

In het verleden was het verkeer te water in Overijssel veel belangrijker dan nu. Niet alleen voor de opkomende industrie, maar ook voor de ontginning van de uitgestrekte veengebieden, om de ontgonnen turf af te kunnen voeren. De rivier de Regge gaf met zijn zijbeken toegang tot het grootste deel van Twente. Een belangrijk handelscentrum in die tijd was Enter. Met de platte Enterse zompen, die nauwelijks diepgang hadden, kon men op het grootste deel van de Regge en zijn zijbeken varen. De Regge had echter wel een belangrijk nadeel: het was een regenrivier en kende daardoor periodes van lage waterstand, waarin scheepvaart vrijwel onmogelijk was.

Om de vervoersmogelijkheden te water te verbeteren is in de negentiende en het begin van de twintigste eeuw is de Regge gekanaliseerd. Deze kanalisatie leidde ertoe dat nagenoeg alle meanders zijn afgesloten van de rivier, waardoor de Regge door de jaren heen is veranderd van een meanderend riviertje tot een waterloop die is ingeklemd tussen onderhoudspaden. Tegenwoordig draaien overheden en natuurorganisaties gelukkig op verschillende plaatsen de kanalisering terug en worden waar mogelijk oude natuurwaarden hersteld.

Na enige tijd laten we de laatste huizen en bedrijven van Nijverdal achter ons en heerst rondom een weldadige plattelandsrust. We wandelen over de graskade langs de Regge, die hier in grote, lome bochten door het landschap slingert.

In de verte zien we in een flits een schim over de graskade vliegen: het is een groot konijn dat aan de waterkant zat en ons hoort aankomen. In het struikgewas, op veilige afstand, komt hij bij van de schrik en kan ik hem alsnog fotograferen.

We wandelen langs Hellendoorn, dat vrijwel onzichtbaar achter geboomte en weiden aan de andere kant van de rivier ligt. Hier en daar liggen evenwijdig aan de rivier enkele oude zijarmen, omzoomd met wilgen, berken en riet. Het fraaie landschap en lenteweer nodigen uit tot een zonnebad. Het is heerlijk om ons langs de stille oevers van de Regge weer eens even in de warme stralen te koesteren.

Het graspad wordt hier en daar door fraaie bossages onderbroken. Aan de voet van de bomen ontluiken de eerste voorjaarsbloemen. We zien tussen het dorre blad van het vorig jaar het helder geel en wit van Klein Hoefblad, speenkruid en bosanemonen. De weilanden worden hier en daar lichtpaars gekleurd door velden Pinksterbloemen.

Een lange kolonne oude legervoertuigen herinnert ons eraan dat het in deze maand 65 jaar geleden is dat in dit deel van Nederland de oorlog eindigde.

Bij Overwater steken we over een stuw met vistrap de rivier over en vervolgen onze route door verstild platteland. Heerlijk wandelen is dat toch!

In het weiland zit een groepje zwanen bijeen. Het is net alsof ze de plekken voor de nesten aan het verdelen zijn! Kijk, daar komen er nog een paar aanvliegen. Het landen van een zwaan is een prachtig gezicht. Niet voor niets maakte de KLM er enkele jaren geleden in een reclamefilmpje goede sier mee. We genieten van de langzame glijvlucht van de dieren, het voorzichtig uitzoeken van een goede landingsplek, het spreiden van de vleugels vlak boven de grond - nog even zweven, is het hier veilig? En dan de zachte landing. Wie in het landschap z'n ogen de kost geeft, heeft geen film nodig om zich te amuseren en te verwonderen.

Waar een provinciale weg de rivier kruist, ligt de oude havezate Slangenburg, voor het eerst genoemd in 1125. Van het oorspronkelijke gebouw is niets meer te zien, alleen enkele later opgetrokken bijgebouwen staan er nog. In 1998 is de oude slotgracht opnieuw uitgegraven. Het restaurant in het oude Bouwhuis is gesloten, dus lang blijven we niet op het landgoed. Verder.

Door bosrijk gebied wandelen we verder, langs boerderijen, weiden en bossages. In een grote boog keren we enkele kilometers verderop weer terug naar de Regge. Maar niet voor lang, want al spoedig buigt de route opnieuw af, naar de oude buurtschap Rhaan, genoemd naar een vroegere havezate, waarvan geen spoor is overgebleven.

We wandelen door het boerderijendorpje, terug naar de Regge. Een laatste stukje waterkant brengt ons nabij de buurtschap Hankate. Dat ligt in de buurt van ons overnachtingsadres, en er zou een restaurant zijn. Op het internet las ik iets over een nieuwe eigenaar, de telefoon van het restaurant is buiten werking. We vroegen ons dus al af of we er nog wel terecht zouden kunnen. Nieuwsgierig maken we de kleine omweg naar Hankate.

Gelukkig, het restaurant is er nog, én geopend, zij het met een nieuwe eigenaar en als Argentijns grill-restaurant. We eten er drinken er een klein hapje - zo'n wandeling langs het water maakt dorstig!

Dan beginnen we aan het laatste stukje voor vandaag, langs de asfaltweg naar Egede, een buurtschap met wijd uiteen staande boerderijen. In één ervan logeren we. Marjan bedenkt onderweg aan onze gastvrouw te vragen of we fietsen kunnen lenen. Heen en terug naar Hankate om te eten is toch een kilometer of zes - wat teveel om extra te lopen na een eerste wandeldag sinds maanden.

Op het logeeradres worden we hartelijk welkom geheten. Nog voor we kunnen vragen, worden de fietsen al aangeboden! Dat is aardig. We zullen ook wel niet de eerste zijn die erom vragen.

We besluiten de dag met een smakelijke maaltijd in Hankate.

Zaterdag 10 april 2010. Na een smakelijk ontbijt verlaten we de boerderij in Egede. We wandelen over de asfaltweg terug naar de Regge, de rode - of liever gezegd, blauwe - draad in deze etappe van het Overijssels Havezatenpad. De velden zijn bedauwd en dampen, opwarmend in de stralen van de nog laagstaande zon. Het is een koude nacht geweest.

Op verschillende plaatsen passeren we bordjes van het project Opdat niet wordt vergeten, dat de vele vliegtuigcrashes die in dit gebied tijdens de oorlog plaatsvonden, in kaart brengt. Het is onwezenlijk om je in dit rustige stille landschap oorlogshandelingen voor te stellen.

We pakken de route op in een fraai hersteld landschap. In de Velderberg is enige jaren geleden de oude rivierbedding van de Regge hersteld, met als resultaat een prachtig natuurgebied met een rijke verscheidenheid aan planten en een grillige rivierloop. Wat een fraai begin van de dag.

Voorbij Velderberg wandelen we over een kilometerslange graskade langs de Beneden-Regge, die hier strak als een kanaal door het landschap snijdt. Desondanks verveelt de tocht geen moment. Links en rechts wisselen weiden, akkers, bossages en stukjes woeste grond zich af.

Voor we het weten, zijn we bij de Archemer Stuw. Hier bouwde het waterschap Regge en Dinkel in 1989 de eerste vistrap in de rivier - start van het herstel van natuurwaarden in dit gebied. Over de rivierdijk volgen we een ruime bocht naar rechts, tot we voorbij de Eerder Hooilanden het gelijknamige kasteel zien liggen.

Een eenzaam paard bewaakt hier de rivierdijk. Het is mensen gewend, want het kijkt nauwelijks op of om als we passeren. Het gras is interessanter.

We wandelen om Kasteel Eerde heen door een gebied met veel bos. Vlakbij het plaatsje Nieuweburg zien we het water van de Regge weer. Na een druk stukje langs de snelweg wandelen we het rivierdal weer in en keert de rust weer terug.

Op de grens van hooilanden en bossen wandelen we noordwaarts naar Ommen. In een buurtschapje genieten we van jonge lammetjes in de wei. Grote waakhonden blaffen ons toe. Wie er ook schrikt, niet de schapen en de lammeren - die lopen juist nieuwsgierig op de honden af, alsof ze willen vragen wat dat geblaf te betekenen heeft. Een grappig gezicht!

Na een kleine zwerftocht door landgoed Het Laer bereiken we het station. Einde van een prachtig wandelweekend door de stille Regge-Vallei. We zijn benieuwd wat de volgende etappes van het mooie Havezatenpad nog voor ons in petto hebben! Lees verder ...