HetMagazijn

WandelMagazijn > Het Overijssels Havezatenpad

De tocht

Het Overijssels Havezatenpad | Eerste etappe, van Oldenzaal naar Drienerlo | Tweede etappe, van Drienerlo naar Delden | Derde etappe, van Delden naar Goor | Vierde etappe, van Goor naar Rijssen | Vijfde etappe, van Rijssen naar Nijverdal | Zesde etappe, van Nijverdal naar Ommen | Zevende etappe, van Ommen naar Dalfsen | Achtste etappe, van Dalfsen naar Zwolle | Negende etappe, van Zwolle naar Zwartsluis | Tiende etappe, van Zwartsluis naar Giethoorn |
Rondwandeling Vollenhove

Eerste pagina van deze tocht | De foto's

Derde etappe, van Delden naar Goor

Zondag 15 juni 2008. Al veel te lang heeft het geduurd voordat we weer eens een etappe van het Overijssels Havezatenpad lopen. Vandaag is het zo ver. De weersverwachting is slecht, maar de stemming goed! Een lange etappe deze keer, ruim 28 kilometers liggen er tussen de plaatjes Delden en Goor. Daarom gaan we vroeg op stap. Met de eerste trein reizen we naar Delden.

Met een grote boog naar het noordoosten wandelen we om Delden heen, door Landgoed Twickel. Het grootste landgoed van Nederland, lezen we in het routeboekje. Langs het kasteel, weiden met slaperige koeien en de uitgestrekte Twickeler Bossen wandelen we de eerste uren van onze tocht over dit uitgestrekte landgoed.

We passeren de Noordmolen, een gerestaureerde oliemolen uit 1325. Bijna 700 jaar oud dus. Of er uit die tijd nog iets oorspronkelijks aan of op de molen te vinden is, weet ik niet, maar het monument ziet er fraai uit.

Vanaf de Noordmolen loopt het pad enige kilometers langs de Twickeler Vaart. Graaf Carel George van Wassenaer Obdam liet tussen 1771 en 1775 een verbindingskanaal graven om de rivier de Regge en Delden met elkaar te verbinden. De Twickeler Vaart diende voor het vervoer van op de Twentse boerderijen vervaardigd textiel. Dat vervoer gebeurde met een zomp, een eenmansschip dat werd geboomd of gezeild. Ook het hout uit de Twickeler Bossen werd ermee verscheept. Het graven van de vaart was een goede investering. Met de opbrengst van de tolgelden was de investering al snel terugverdiend.

Door de Deldenerbroek met uitgestrekte akkers en bosgebieden wandelen we naar het Zijkanaal naar Almelo, één van de Twentekanalen. Twentekanalen? Ik heb altijd gedacht dat er slechts één Twentekanaal was. Maar dat blijkt dus niet zo te zijn. Er is nog een Zijkanaal naar Almelo en vanwege die aftakking spreekt Rijkswaterstaat consequent van de Twentekanalen. Weer wat geleerd!

De kanalen zijn gegraven omstreeks 1930 en onlangs uitgediept en deels van 'natuurvriendelijke' oevers voorzien. De economische ontwikkeling van het gebied ten gevolge van de komst van de kanalen bleef ver achter bij de verwachtingen, maar dat maakt de kanalen toch niet onnodig of onbelangrijk. Tegenwoordig zijn zij van groot belang voor de waterhuishouding in de regio.

Volgt een lange rechte weg langs het water. Het is zeker geen saai pad. Misschien komt het ook wel doordat onverwachts de zon doorbreekt en het landschap daardoor een vriendelijker aanblik geeft. Voorbij een brug maakt het asfalt plaats voor een karrespoor. In de schaduw van een dubbele rij bomen wandelen we verder over het spoor. Wat een heerlijk rustige omgeving. We zijn al urenlang geen mens tegengekomen.

Café-restaurant De Markenrichter aan de Provinciale Weg die enkele kilometers verderp het kanaal kruist, lijkt ons een prima plek voor een uitgebreide pauze. Met pannekoeken, want De Markenrichter is behalve café en restaurant een Pannekoekerie, zo lezen we op een bord langs de weg.

In het routeboekje lezen we een interessant verhaal over de naamgeving van het etablissement. De naam verwijst naar de tijd dat het platteland verdeeld was in marken. De boeren en landarbeiders in de buurtschappen regelden hun zaken zelf. Een bestuur onder aanvoering van een richter zag toe op de naleving van afspraken. Op het erf van deze markenrichter werd bemiddeld in conflicten en recht gesproken. Ten tijde van de Franse overheersing in het begin van de negentiende eeuw zijn de marken ontbonden, maar de geschiedenis leeft hier voort in de naam van het eethuis.

Terwijl wij een pannekoekje eten, verslechtert het weer - of beter gezegd, komt de weersvoorspelling voor vandaag uit. Donkere luchten drijven aan, en terwijl we de rugzakken weer omdoen om verder te wandelen, vallen de eerste druppels.

Door een bosje lopen we weer naar het kanaal. De lucht is dreigend, het dondert in de verte. Maar de regen zet niet door. Daar hebben we geluk bij. Parapluies en regenjassen worden na een tijdje weer opgeborgen. We steken een brug over en wandelen aan de andere kant van het kanaal verder.

Onder een spoorbrug door. Hier zien we voor het eerst iets van de natuurvriendelijke oevers, die Rijkswaterstaat hier aanlegt. Natuurvriendelijk, zeker, maar niet wandelvriendelijk! Half door het water lopen we onder de brug door en klauteren aan de andere kant weer omhoog over een steile helling, begroeid met gras, riet en bereklauwen.

We zijn nu aangekomen bij het punt waar het Zijkanaal naar Almelo uitmondt in (of aftakt van, het is maar hoe je het bekijkt) het Twentekanaal. We wandelen verder over een grasdijk langs het kanaal tot de volgende brug. we steken over en laten het kanaal achter ons. We zijn blij dat de kanaal-etappe achter ons ligt. Zes kilometer langs het kanaal is eigenlijk wat teveel van het goede. We zijn dat in Nederland eigenlijk niet zo gewend, zulke lange rechte stukken.

Door het land van Kerspel-Goor wandelen we door de fraaie landgoederen Wegdam en Weldam naar Goor. Alhoewel we vandaag een lange route lopen, valt het met de vemoeidheid mee. Dankzij het frisse weer kunnen we stevig doorwandelen en nog voor vieren naderen we ons eindpunt voor vandaag. We steken een laatste keer het Twentekanaal over en lopen de laatste kilometers door Goor naar het station.

Daar aangekomen, barst de regenbui die de hele middag al dreigde, los. In de stromende regen wachten we - gelukkig onder een bijna regen-dichte luifel - op onze trein naar het westen. Einde van deze lange etappe van het Havezatenpad. Landschappelijk wat minder fraai dan eerdere trajecten, maar ach: aan verbindings-etappes als deze is op een lange-afstands wandelpad nu eenmaal niet te ontkomen. Eigenlijk is het een klein wonder dat in zo'n vol en druk land als het onze überhaupt nog zulke mooie wandelroutes mogelijk zijn. Lees verder ...

Informatie over bezienswaardigheden onderweg is afkomstig uit de Wikipedia en uit het routeboekje Overijssels Havezatenpad (NIVON, 2006).