HetMagazijn

WandelMagazijn > Het Zevenwoudenpad

De tocht

Het Zevenwoudenpad
1, Van Lauwersoog naar Holwerd | 2, Van Holwerd naar Veenwouden | 3, Van Kuikhorne naar Opeinde
4, Van Opeinde naar Donkerbroek | 5, Van Donkerbroek naar Hoornsterzwaag
6, Van de Bûtewei naar Hoornsterzwaag | 7, Van Hoornsterzwaag naar Vledder
8, Van Vledder naar Steenwijk

Eerste pagina van deze tocht | De foto's

Het Zevenwoudenpad, 7 - Van Hoornsterzwaag naar Vledder

4 juni 2007. De wandeling-met-taxivervoer van gisteren is goed bevallen en ook voor vandaag is de weersvoorspelling goed. We doen dus nog een etappe. Met de auto rijden we naar Vledder, het beoogde eindpunt van de wandeltocht van vandaag. Helaas is er minstens een uur wachttijd voor de taxi, horen we als Marjan de centrale belt. Zondag is kennelijk een drukke dag voor ze. We besluiten niet te wachten en met de auto naar het beginpunt te rijden. Weer op naar Hoornsterzwaag, dus!

Het is nog een heel eind. Over landelijke wegen met veel, en veel verschillende, snelheidsbeperkingen rijden we in een half uur naar Hoornsterzwaag, waar we de auto parkeren voor een rijtje huizen nabij de Freulewei. De Freulewei is het beginpunt van onze wandeling. De donkere grijze wolken die we in Apeldoorn zagen toen we daar wegreden, zijn er nog steeds. De voorspelde zon zal het bijna de hele dag laten afweten. Eigenlijk is dat niet eens zo erg, want het is ondanks de wolken al redelijk warm en vochtig - al warm genoeg, vinden wij!

Na een kort stukje over de Freulewei slaan we af, een graspad langs een weiland in. Aan het eind rechtsaf langs een houtsingel langs een sloot vol gele dotterbloemen. Een prachtig gezicht. Een asfaltweg kruist ons pad, dat nu verder gaat door open weiland. Aan het eind daarvan bereiken we de Tjonger, van oorsprong een rivier maar nu een brede rechte vaart. Over het fietspad langs het water wandelen we naar Sluiszicht, waar we de vaart over kunnen steken. Het café De Groene Weide dat volgens ons routeboekje "maar zéér onregelmatig geopend is", heeft inmiddels plaatsgemaakt voor een woonhuis. We steken de sluisbrug over en zoeken een mooi plekje langs het water op. Tijd voor een boterhammetje.

We bevinden ons nu tussen Tjonger en Linde. Het stroomgebied van deze rivieren bestaat uit zand en afgegraven veen, tegenwoordig bestaand uit grasland met hier en daar bos, heide en af en toe een moerasje. Beide beekdalen lopen van het noordoosten naar het zuidwesten, evenals de tussengelegen zandruggen waarop vroeger de wegen werden aangelegd. Dit resulteert nu in een langgerekte lintbebouwing van dorpjes als Jubbega, Hoornsterzwaag en Boyl. De Tjonger is al lang geleden gekanaliseerd; de Linde, waar we straks komen ook, maar deze heeft toch nog iets meer een rivierkarakter kunnen behouden.

Ons gedateerde routeboekje voldoet nog steeds, al komen we wel met enige regelmaat langs plekken waar de route enigszins verlegd is. Dankzij de goede bewegwijzering van het Zevenwoudenpad geeft dat geen enkel probleem. Bij de Freulewei aan het begin van de wandeling van vandaag was dat het geval, en nu weer. Op de bomen langs de eerste weg linksaf met de exotische naam Egypte staat een kruisje, terwijl we er volgens ons boekje af zouden moeten slaan. De route loopt een weg verder, veel mooier, want onverhard en langs een bossage.

We komen bij het Diaconieveen, een prachtig natuurgebied bestaande uit bossen en vennen. Het Diaconieveen is van oorsprong vermoedelijk een pingo-ruïne, die met veen is dichtgegroeid. Een pingo is een heuvel die in de IJstijd is ontstaan door opstuwing van de grond door bevroren bodemwater. Toen het ijs smolt, gleed de bovengrond opzij en ontstond er een omwalde inzinking in de bodem: de pingo-ruïne. Het gebied is botanisch van veel belang, lezen we. Mooi is het er in ieder geval. De route slingert door het gebied, waardoor we de vennetjes steeds vanuit een andere hoek kunnen bekijken.

We verlaten het Diaconieveen en wandelen over een oude klinkerweg omzoomd met hoge bomen naar een verkeersweg, die we al van verre horen. Recht voor ons ligt een mooi gerestaureerde boerderij uit de zeventiende eeuw, de Boschhoeve. Volgens de kaart is hier vlakbij een café en inderdaad zien we wat verderop een uithangbordje. Wegrestaurant staat er. Wat is dat inmiddels een ouderwetse benaming geworden. Na patat met koffie en appeltaart - de Nederlandse keuken telt vele verrassingen - lopen we langs de verkeersweg. Langs de Boschhoeve en enkele andere boerderijen tot een fietspad, dat we in zuidelijke richting inslaan en dat ons twee kilometer verderop door het beekdal naar de oevers van de Linde brengt.

Ook al is ook deze rivier gekanaliseerd, toch geeft het beekdal nog een goed beeld hoe het er hier vroeger moet hebben uitgezien. Dat komt natuurlijk ook omdat er in dit gebied nauwelijks bebouwing is. We volgen het schelpenpad langs de Linde door een open landschap van graslanden, aan de horizon begrensd door bossen. Over een brug nemen we de klinkerweg naar Boyl, die wat verderop overgaat in een zandweg.

In een klein uur wandelen we over deze weg naar het dorp, dat opvalt omdat het geen kerktoren heeft. Wel een kerk natuurlijk, met fundamenten uit de twaalfde eeuw, geflankeerd door een hoge klokkenstoel waarin een klok uit 1399 hangt. Klokkenstoelen, de klokkentorens van de armen, komen voornamelijk voor in de zuidoosthoek van Friesland. De bewoners leidden daar indertijd een karig bestaan en er was meestal geen geld om kerktorens te bouwen. Kerkdiensten vonden vaak plaats in zaalkerkjes. Om deze diensten toch te kunnen aankondigen, werd naar een goedkope oplossing gezocht. Men construeerde een eenvoudig torenachtig bouwsel uit boomstammen. Hieruit zijn de tegenwoordige klokkenstoelen voortgekomen. Ze staan voornamelijk in kleine nederzettingen, zoals hier in Boyl.

Na een bezoekje aan het plaatselijke café voor een lekker ijsje laten we Boyl achter ons. Eindelijk is dan toch de zon nog even doorgebroken. We wandelen over een bospad. Het jonge groen van de beuken glinstert en licht op in de zonnestralen. Een mooi gezicht.

Na enige tijd komen we aan de rand van het bos. Aan de overkant van het open veld ligt Vledder, onze eindbestemming voor vandaag. Het karakteristieke zadeldak van de kerk komt nog net boven de bomen uit. Bij de bosrand moeten we even zoeken naar de juiste route. Lastig, want we hebben niet veel tijd. Marjan heeft namelijk de taxi al gebeld.

Over een zandweg-met-fietspad lopen we het dorp binnen. Toch nog precies op tijd arriveren we bij de VVV in het centrum van Vledder. De taxi komt even later aanrijden. "Hoornsterzwaag? Nog nooit van gehoord", zegt de vriendelijke taxichauffeuse. Ze komt niet uit de streek. Gelukkig hebben we kaarten bij ons en voor de vierde keer rijden we door het Zuidoost-Friese landschap naar het illustere dorp.

De taxi doet er net zo lang over als wij zelf vanochtend. Veertig euro armer staan we na een half uurtje weer op de Freulewei. "Goedkoop is het niet, dat taxivervoer", zegt Marjan. "Maar als we hier hadden overnacht, waren we ongeveer net zoveel kwijtgeweest aan slapen en eten." En ze heeft natuurlijk gelijk.

In een kleine anderhalf uur rijden we over rustige wegen naar huis. Lees verder ...