HetMagazijn

WandelMagazijn > Het Zevenwoudenpad

De tocht

Het Zevenwoudenpad
1, Van Lauwersoog naar Holwerd | 2, Van Holwerd naar Veenwouden | 3, Van Kuikhorne naar Opeinde
4, Van Opeinde naar Donkerbroek | 5, Van Donkerbroek naar Hoornsterzwaag
6, Van de Bûtewei naar Hoornsterzwaag | 7, Van Hoornsterzwaag naar Vledder
8, Van Vledder naar Steenwijk

Eerste pagina van deze tocht | De foto's

Het Zevenwoudenpad, 2 - Van Holwerd naar Veenwouden

1 mei 2005. Prachtig weer. In de ontbijzaal van De Gouden Klok staat alles voor ons klaar. Geen mens te zien verder, dus: zelfbediening. Pas aan het eind van de maaltijd zien we een menselijk wezen. Handig, want anders zou ik niet hebben geweten hoe af te rekenen!

Op pad. We laten Holwerd achter ons. Over een smalle asfaltweg wandelen we het weidse land in. Na twee en een halve kilometer asfalt slaan we af, een oude slecht bestrate landweg in. De weg is voor meer dan de helft overwoekerd door onkruid. Langs boerensloten slingert de weg door de weilanden. Het is een prachtige route. Het zonovergoten landschap, de weelderig bloeiende wegbermen, de ouderwetse boerensloten vol leven, de enorme rust - want er is in de wijde omstrek geen mens te zien. We genieten.

Paarden komen nieuwsgierig naar ons toe gegallopeerd. Het zal niet al te vaak voorkomen dat er mensen wandelen over deze weg; althans, daar ziet hij niet naar uit. Tot waar de sloot het toelaat, wandelen ze met ons mee.

De wandeling gaat langs drie oude terpdorpen, Waaxens, Brantgum en Foudjum. We zien ze vanaf de oude landweg in de verte op hun verhogingen liggen. Vanaf het gehucht Lutkelaard volgen we de Lemsterdijk, die tenslotte uitkomt op de verharde weg naar Hiaure. Over deze weg bereiken we aan het eind van de ochtend de industriegebieden rond Dokkum.

Dokkum is een stad waar ik me veel van had voorgesteld. Terwijl we de stad binnenwandelen, veranderen mijn aanvankelijke verwachtingen in teleurstelling. De oude kern is tamelijk respectloos verprutst met allerlei commerciële activiteiten, bouwsels en reclame-uitingen. De plaatselijke bedrijvigheid laat zich er van z'n slechtste kant zien. Jammer van zo'n stad.

Terwijl we door het centrum van Dokkum lopen, verslechtert het weer. Donkere wolken trekken samen boven de oude gevels. Alle restaurantjes die Marjan van te voren op internet had opgezocht, zijn helaas vandaag gesloten. Dus lunchen we voor de verandering maar eens Chinees, in restaurant Kota Radja. Het ligt daar vol met folders over Bonifatius. Voor de Dokkummers is dat stukje zendingsgeschiedenis uiteraard een prachtige aanleiding om allerlei activiteiten aan op te hangen.

Door de buitenwijken van Dokkum komen we op de Damwaldereetsje, de weg naar Damwoude. Een lange en wat saaie wandeling, eerst door uitgestrekte weilanden, daarna door uitgestrekte nieuwbouwwijken. Het beeld van een leeg en weids Friesland doet alleen nog langs de randen van de provincie opgeld. Hier in het midden van de provincie is de ruimte, als in zoveel gebieden, al flink volgebouwd.

Door bossages en het dorpje De Valom lopen we naar het Tolhuis en over de twee kilometer lange Goddeloze Singel door vogelreservaat De Houtwiek. Het is hier erg druk met fietsers en wandelaars. De route zelf is weinig interessant, een lange rechte weg met aan de ene kant bossen en weiden en aan de andere kant een uitgestrekt rietland.

We steken een grote verkeersweg over en lopen over de klinkerweg van Kuikhorne naar Veenwouden. Het venijn zit in de staart: om bij het station in Veenwouden te komen moet een absurd lange omweg worden gemaakt. Een extra spoorovergang zou hier geen overbodige luxe zijn!

Via Leeuwarden treinen we, met een voldaan gevoel over onze eerste etappe van het Zevenwoudenpad, naar Apeldoorn. Lees verder ...