HetMagazijn

WandelMagazijn > Van Hanzestad naar Hanzestad over het Hanzestedenpad

De tocht

Van Hanzestad naar Hanzestad over het Hanzestedenpad
1, Van Kampen naar Zwolle | 2, Van Hasselt naar Zwolle | 3, Van Zwolle naar Wijhe
4, Van Wijhe naar Deventer | 5, Van Deventer naar Zutphen | 6, Van Zutphen naar Brummen
7, Van Brummen naar Doesburg

Eerste pagina van deze tocht | De route | De foto's

Het Hanzestedenpad, 3 - Van Zwolle naar Wijhe

23 januari 2005. We vervolgen het Hanzestedenpad, waar we in de winter van 2003 mee begonnen. Vandaag lopen we het traject van Zwolle naar Wijhe (24 km). Het is een dag die goed bij deze kwakkelwinter past. Koud, maar geen vorst; regen, maar geen sneeuw. Heel wat ander weer dan we op de eerste twee trajecten van dit pad hadden.

We wandelen van de Sassenpoort door het oude stadscentrum van Zwolle langs De Buitenkant de stad uit. Het is een heel rustige route. Langs de oevers is weinig verkeer. In de buitenwijken maken de huizen plaats voor woonboten. Op de kant soms de meest vreemdsoortige bouwsels, die aan het buurtje een aparte sfeer geven.

Buiten Zwolle komen we in een woud van elektriciteitsmasten terecht - een 'bijproduct' van de grote IJsselcentrale. Gauw verder maar. Een ander opvallend aspect aan het landschap zijn de weteringen. Deze sloten werden al vanaf de tweede helft van de twaalfde eeuw gegraven om het natte rivierenlandschap te ontwateren. In tegenstelling tot wat vaak gedacht wordt, zijn het dus geen natuurlijke beken die pas later gekanaliseerd zijn. Voorbij de Sekdoornplas - met veel aalscholvers langs de oevers - wandelen we geruime tijd langs een van deze oeroude sloten, de Soestwetering. Het is een heel rustig gebied. Een enkele boerderij, smalle wegen, nauwelijks verkeer.

Een bijna vergeten hoekje dus? Dat geldt in ieder geval voor de begroeiing van de slootkanten: die staan tjokvol met sigaren. In onze jeugd zouden die zeker geplukt zijn, maar hier staan ze nog in volle glorie langs het water te pronken. In het plaatsje Windesheim is een café. Lekker, warme chocolademelk. Kunnen we er misschien nog iets bij krijgen? Koeken, of appelgebak? "Helemaal niks", luidt het niet vriendelijke maar wel duidelijke antwoord. Waarschijnlijk storen we met onze aanwezigheid de kastelein en de vaste klandizie, die verdiept zijn in de voetbalwedstrijd die op het grote scherm achterin de zaak geprojecteerd wordt.

Even verderop, aan de oevers van de IJssel, komen we in het natuurreservaat Tichelgaten Windesheim met vele plassen, van oorsprong kleiputten of tichelgaten. Van oorsprong was dit gebied het terrein van een steenfabriek. Tichel is een ander woord voor baksteen, vandaar de term aftichelen voor het afgraven van klei voor de fabricage van baksteen. Er komen veel moeras- en oeverplanten voor en veel watervogels hebben hier in de Herxer Uiterwaarden hun broedgebied.

Tot vlak voor Wijhe gaat onze route over de dijk langs de IJssel, met mooie uitzichten op het rivierlandschap. Twee kilometer voor Wijhe kruist de provinciale weg ons pad. We vervolgen de wandeling in de luwte van de dijk - dat komt overigens goed uit, want het is inmiddels flink gaan regenen en waaien. De voorspelde sneeuwbuien (waar we stiekem op hadden gehoopt!) blijven uit. In de verte zien we de grote worstenfabriek van Stegeman al liggen.

We wandelen Wijhe binnen via de 'personeelsingang' van de fabriek. Met een opvallend bord heeft de fabriek deze weg - die overigens normaal toegang geeft tot het dorpscentrum - geannexeerd. Vanaf station Wijhe treinen we naar Apeldoorn en verheugen ons op een lekkere warme douche. Lees verder ...