HetMagazijn

WandelMagazijn > Van Hanzestad naar Hanzestad over het Hanzestedenpad

De tocht

Van Hanzestad naar Hanzestad over het Hanzestedenpad
1, Van Kampen naar Zwolle | 2, Van Hasselt naar Zwolle | 3, Van Zwolle naar Wijhe
4, Van Wijhe naar Deventer | 5, Van Deventer naar Zutphen | 6, Van Zutphen naar Brummen
7, Van Brummen naar Doesburg

Eerste pagina van deze tocht | De route | De foto's

Het Hanzestedenpad, 2 - Van Hasselt naar Zwolle

26 februari 2003. Vandaag is onze trouwdag. Een mooie dag voor een romantische wandeling! Met de trein rijden we naar Zwolle en vandaar met de bus naar het ons onbekende Hasselt. Het kleine oude Hanzestadje is een verrassing. Een mooie oude kern en levendige winkelstraten. Na warme chocolademelk en de krant in het plaatselijke café wandelen we over de eeuwenoude dijk langs het Zwarte Water de stad uit.

De dijk heeft hier aan één kant een muur - het is eigenlijk een lappendeken van aparte dijkstukken, die in de loop der eeuwen door de boeren en burgers uit de omgeving zijn onderhouden. Ik zeg tegen Marjan dat ik nog nooit zo'n muur heb gezien. En dat klopt wel: aan het eind van de dijkweg staat een bordje met 'laatst overgebleven dijkmuur van Nederland'. Nooit geweten dat er dus kennelijk in het verleden hele dijkmuren zijn aangelegd om het water te keren.

Het landschap en het weer zijn hetzelfde als gister. Uitgestrekte weilanden met oude boerenhoeven, omzoomd met hoge bomen. En de rivier, hier het Zwarte Water geheten, dat af en toe verdwijnt in de uitgestrekte rietlanden. Het uitgebreide industrieterrein van Hasselt aan de overzijde van het Zwarte Water detoneert in deze omgeving.

In alle rust wandelen we verder over de dijk, die waar de Overijsselse Vecht in het Zwarte Water uitkomt afbuigt naar het oosten. We komen in de buurtschap Genne, een twintigtal huizen en boerderijen (en natuurlijk een kerk) op een kleine terp in het weidelandschap. Het lijkt me hier heerlijk wonen. Genne is een van die zo langzamerhand zeldzame plekken in het land waar je geen autowegen hoort.

Verderop voert de dijkweg langs allerlei wielen en door een mooi gevarieerd natuurgebiedje. Daar pauzeren we in de warme zon voor de lunch. We zitten een klein uur op een stukje dijk aan de rand van een met bomen en struikgewas omzoomd wiel, zonder ook maar één passant. We genieten volop van de rust en stilte om ons heen.

Wat verderop komt het rustige dijkpad uit op een wat drukkere weg langs het landgoed Op Doorn langs de Vecht. Omdat in de winter de pont over de Vecht niet vaart, moeten we deze weg kilometers lang volgen. We kijken elkaar eens aan; willen we dat wel? Verderop is een bushalte; we kunnen ook lekker gaan winkelen in Zwolle ... We hoeven er niet lang over te praten.

Een kwartiertje later zitten we in de bus, op weg naar de verlokkingen van de Zwolse binnenstad. De busroute bevestigt nog eens ons vermoeden, dat de verdere wandeling lang en saai zou zijn. Een drukke weg, grote industriegebieden en doodse buitenwijken. Dan maar liever de gezellige binnenstad in. Na enkele gezellige uren winkelen keren we met de trein terug naar Apeldoorn en prijzen ons gelukkig dat we toch nog even geprofiteerd hebben van deze uitzonderlijk mooie februaridagen. Lees verder ...