Het Graaf Floris V Pad, 1997-2005

WandelMagazijn > Het Graaf Floris V Pad - Wandelen door het Groene Hart van Holland

De tocht

Het Graaf Floris V Pad | 1, Van Muiden naar Breukelen: De 'verloren etappe' | 2, Van Breukelen naar Woerden | 3, Van Woerden naar Schoonhoven - 4, Van Schoonhoven naar Alblasserdam: Onder de rook van Rotterdam ruikt het in mei naar fluitekruid | 5, Van Alblasserdam naar Dordrecht | 6, Van Dordrecht naar 's Gravendeel | 7, Van 's Gravendeel naar Numansdorp | 8, Van Numansdorp naar Stampersgat | 9, Van Stampersgat naar Steenbergen | 10, Van Steenbergen naar Bergen op Zoom

Eerste pagina van deze tocht | De foto's
Het Graaf Floris V Pad, 7 - Van 's Gravendeel naar Numansdorp

Maandag 9 mei 2005. In de regen staan we voor het huis. De familie waar we de nacht bij doorbrachten, maakt van iedere logé een foto, als herinnering. Leuk idee. Na de foto nemen we afscheid en gaan op pad. De regen stelt gelukkig niet veel voor; het is maar een buitje. Als we na het shoppen in de plaatselijke Albert Heijn weer buiten komen, is het alweer droog.

Over de grasdijk langs de Dortse Kil wandelen we in zuidelijke richting, naar Strijensas. Ter hoogte van het gehucht Wacht is de wandelroute gestremd. We lopen een stukje terug, gaan over de dijk, klimmen over een hekje en vervolgen onze tocht met een kleine omweg.

Deze streek is de afgelopen jaren flink op de schop gegaan vanwege de aanleg van de HSL. Als een groot litteken ligt de spoorbaan-in-wording door het stille landschap van de Hoekse Waard. Leuk voor de reizigers, zo'n snelle trein, maar alweer een ramp voor het landschap in Nederland, om over de gevolgen voor de omwonenden maar niet te spreken.

De brug over de HSL is hier al klaar. Dat bespaart ons een hoop geklauter over hopen aarde, bielzen en betonnen constructies. Vanaf de brug kijken we neer op het mega-bouwwerk. Het is niet niks, de aanleg van zo'n nieuwe lijn.

Over dijkwegen en grasdijken met grazende paarden lopen we naar Strijensas. Het laatste stuk dijk is omgedoopd tot poëziedijk. Op verschillende plekken langs de dijk zijn teksten aangebracht. De meest aansprekende vonden wij deze: "In een onzichtbare slaap strekt de dijk zich uit". Mooi gevonden.

Strijensas is wat je noemt een 'stil gat'. Alles is er dicht. Dat geldt zelfs de negentiende-eeuwse klapbrug in Jugenstil over het water. Die is kapot en dus dicht. We mogen er overigens nog wel over, gelukkig. Over geasfalteerde dijkwegen lopen we verder, het weidse landschap van de Hoekse Waard in.

Het ziet er prachtig uit, de uitgestrekte velden met landbouwgewassen en de boerderijen en dorpjes in de verte. Maar de wandeling is lang en onderweg is weinig te beleven. We zijn verwend op dat gebied, en vinden de tocht al snel wat saai worden. We tornen moeizaam op tegen de straffe wind die in de polder ongehinderd z'n gang gaat. Donkere wolken komen en gaan, maar het blijft droog. Regen zou op deze onbeschutte route beslist geen pretje zijn.

In het zuiden, aan de overkant van het Hollands Diep, zien we de industrieterreinen van Moerdijk. In het oosten, westen en noorden worden we omringd door akkerland, zo ver het oog kan zien.

Op onze kaart staan verschillende bushaltes aangegeven. We lopen enkele keren een stuk om naar deze haltes, maar helaas ... ons routeboekje is al wat ouder en de buslijnen zijn inmiddels weggesaneerd. Onze plannen om de route wat te bekorten vallen één voor één in duigen. Helemaal door naar Numansdorp dus! De laatste loodjes van de 22 kilometers van vandaag wegen zwaar.

In het busstation van het levendige Numansdorp moeten we een kwartiertje wachten op buslijn 164 naar Rotterdam. Na een overstap in busstation Heinenoord, in the middle of nowhere gelegen, komen we aan bij Rotterdam-Zuidplein. Met de metro naar het Centraal Sation en van daar met de rechtstreekse intercity naar huis. Het is een verrassend snelle en confortabele reis van Numansdorp naar Apeldoorn, een onverwacht gerieflijk einde van een lange wandeldag. Lees verder ...