HetMagazijn

WandelMagazijn > Het Graaf Floris V Pad - Wandelen door het Groene Hart van Holland

De tocht

Het Graaf Floris V Pad | 1, Van Muiden naar Breukelen: De 'verloren etappe' | 2, Van Breukelen naar Woerden | 3, Van Woerden naar Schoonhoven | 4, Van Schoonhoven naar Alblasserdam: Onder de rook van Rotterdam ruikt het in mei naar fluitekruid | 5, Van Alblasserdam naar Dordrecht: | 6, Van Dordrecht naar 's Gravendeel | 7, Van 's Gravendeel naar Numansdorp | 8, Van Numansdorp naar Stampersgat | 9, Van Stampersgat naar Steenbergen | 10, Van Steenbergen naar Bergen op Zoom

Eerste pagina van deze tocht | De foto's

Het Graaf Floris V Pad, 4 - Van Schoonhoven naar Alblasserdam: Onder de rook van Rotterdam ruikt het in mei naar fluitekruid

zondag 6 mei 2005. 's Nachts regent het pijpestelen, maar bij het opstaan schijnt de zon. Na het ontbijt wandelen we naar de pont en varen naar de overzijde van de Lek.

De oevers van de rivier zijn in beslag genomen door industrie. Overal zien we fabrieken en overslagterreinen voor zand en grint. Aan de overkant gaan we over een stille autoweg - ze bestaan nog - naar het plaatsje Nieuwkoop.

Daar komen we weer op een tiendweg. Nu eens niet door weilanden, maar langs een uitgestrekt industrieterrein. Veel erg hebben we daar niet in, omdat de tiendweg wordt omzoomd met veel bomen. Wilgen en eiken staan hier dicht op elkaar en benemen ons met hun bladerdak het uitzicht op al het lelijks dat een industrieterrein te bieden heeft.

Tussen het weelderig groeiende en bloeiende fluitekruid blijft voor ons slechts een smal pad over. Op een paalnest zit een ooievaar. We kijken verbaasd toe. De paal staat op een druk parkeerterrein, auto's rijden er af en aan. Hoe komt zo'n beest er nu bij op zo'n plek te gaan nestelen?!

Aan het eind van de weg wandelen we naar de Lekdijk, steken de weg over en vervolgen onze route door de uiterwaarden van de rivier. Hier lopen wandelaars kennelijk vaak verkeerd, want op een boerenhek wordt nog eens duidelijk de juiste route aangegeven. Alleen - de boer heeft het over het Floris VI pad - ondanks alle goede bedoelingen is dat toch wel even lachen.

Met behulp van een jagersoverstap, het (ons onbekende) Nederlandse woord voor stile, komen we op een smal paadje door een weiland en wat later op een grasdijk. Hier wordt gegraasd! Voorzichtig, om de dieren niet op te schrikken, wandelen we om de schapen en lammetjes heen.

We komen aan in het dorpje Groot Ammers. Alle huizen zijn versierd. Marjan en ik kijken elkaar verbaasd aan: Wat voor feestdag wordt hier gevierd? Lopend door het dorp wordt het duidelijk. In deze christelijke enclave gaan wereldse en religieuze feestdagen niet samen. Omdat Bevrijdingsdag dit jaar op Hemelsvaartsdag viel, is die feestdag gewoon een dagje doorgeschoven, naar vandaag dus. Dat het vandaag zondag is, ook een christelijke feestdag, wordt hier kennelijk als een minder groot bezwaar gezien. Hoe het ook zij, het is een vrolijk gezicht, al dat oranje.

Na het dorp volgt een prachtige, maar liefst veertien kilometer lange tiendweg door de Alblasserwaard, die we tot het dorp Streefkerk volgen. Ook vandaag houdt het weer zich goed. Het is aan de koude kant, maar af en toe een zonnetje en schitterende 'Hollandse' wolkenluchten maken veel goed.

Op de halfverharde tiendweg komen we nauwelijks iemand tegen. Een blokje om door de weilanden is van de route geschrapt, zo lezen we op een bordje langs de weg. Kennelijk is niet iedereen hier even gecharmeerd van wandelaars. Op zich lijkt ons het tochtje door de weilanden ook niet zoveel meerwaarde te hebben. We vervolgen dus gewoon de tiendweg, die ook prachtig is.

Na goed anderhalf uur over het mooie pad bereiken we Streefkerk. In het centrum is een echte winkel-van-sinkel. Voorin zit een bakker, achterin wordt van alles en nog wat verkocht: van verf tot wandelschoenen, van spijkerbroek tot speelgoedbeest en van tuingereedschap tot kaarsen. Je kunt het zo gek niet bedenken, of het ligt hier in de schappen. De bakker heeft een paar tafeltjes neergezet, waar we genieten van verse koffie - Latte Macchiato zelfs - , koek en belegde broodjes. Marjan leest er de Scheepvaartkrant. Nieuws met diepgang, is de ondertitel. Een humorist in de redactie! Misschien is het wel een geschikte krant voor aankondigingen van Marjan's baggernetwerk. Nieuws met diepgang krijgt een geurtje - in mijn gedachten is al een nieuwe rubriek geboren!

Verder over de tiendweg. We passeren twee oude molens, gelegen temidden van hele bossages van fluitekruid. We hebben inmiddels op onze wandeling van vandaag al miljoenen bloemen gezien. We weten precies hoeveel mensen en dieren er in ons land zijn. Maar zou er ooit iemand weleens de bloemen hebben geteld? Al wandelend schieten er soms gekke gedachten door je hoofd.

Nog zo één: Wat is het hier toch rustig en stil, terwijl we toch in de dichtst bevolkte provincie van een toch al dichtbevolkt Nederland zijn. Onder de rook van Rotterdam ruikt het in mei naar fluitekruid. Wie had dat gedacht!

Zelden heb ik op een wandeling zoveel vogels gezien als vandaag (ok, behalve op de Wadden dan). Ooievaars, zwanen, reigers, waterhoentjes, (kuif)eenden en ganzen. En laat ik vooral de weidevogels ook niet vergeten. De grutto, meeuwen, leeuwerikken en ook duiven zijn in grote aantallen aanwezig en maken regelmatig met hun gefluit hun aanwezigheid kenbaar.

Na enkele kilometers komen we uit bij de rivier en lopen we verder langs de Lekdijk. Na het grootste deel van de dag over weiden te hebben uitgekeken, is dit weer eens een heel ander gezicht.

Bij boerderij Meerkerk mogen we over het erf naar een landweg van betonplaten die ons opnieuw de weilanden in voert, naar de Tiendwetering, het verlengde van 'onze' tiendweg die we eerder deze dag beliepen. Zo wandelen we, weer temidden van weilanden, om Nieuw-Lekkerland heen.

Op de rivierdijk in de verte is het feest. We zien een trekker-trek-optocht en huifkarren, vol met volk. Een harmonie speelt het Smurfenlied van Vader Abraham. Geluidsflarden van de muziek en het meezingende publiek waaien over de weilanden. Ja, je kunt Bevrijdingsdag op vele manieren vieren.

Een man op de fiets komt ons achterop. "Zo, jullie hebben er zin in", merkt hij op. Hij heeft ons gisteren vanuit de auto langs de Vlist zien lopen. Of we hier in de gaten worden gehouden!

Een stuk verderop is een zwaan bezig met een uitgebreide en grondige wasbeurt. We slaan het gebeuren nieuwsgierig gade. Weer verderop een visser op de fiets: "Lekker aan de wandel, gezond!", roept hij vrolijk. Even later komen we hem opnieuw tegen, terwijl hij zijn hengels aan het uitgooien is. We maken van de gelegenheid gebruik om hem eens te vragen naar de brasem, die wij eerder vandaag naar adem happend in de sloot zagen drijven. "Dat zie je in deze tijd wel vaker. Brasem en ook zeelt hebben het moeilijk in dit jaargetij. Dat komt door het kuitschieten. Maar dat niet alleen. Vooral reigers en snoeken, die hier enorm groot kunnen worden, maken van de gelegenheid gebruik om af ten toe eens een lekker visje te verschalken."

Dat klopt. Eerder zagen we een half afgekloven vis op de tiendweg liggen, vast en zeker uit de bek van een reiger gevallen. Geen vliegende vissen in de Bible Belt, dus, zoals ik aanvankelijk vaststelde. We nemen vriendelijk afscheid van de visser en richten de blik vooruit, op de molenwieken die wij vóór ons boven de dijk zien uitkomen. We naderen een werelderfgoed: de molens van Kinderdijk.

Over smalle bruggetjes over de Hoge Boezem van de Overwaard wandelen we door het gras langs de Laage en de Hooge Molen naar de Lekdijk. Onderweg komen we langs een boerderij waar een boer met z'n kinderen op de trekker over het land rijdt. En zien we dat goed? Ja - Een kat wijst hen de weg! Langs de rivier loopt behalve de dijk een drukke verkeersweg. Links van ons, heel in de verte, de molens van Kinderdijk, omgeven door uitgestrekte wetlands. Aan de horizon de onvermijdelijke flats en fabrieken van dit dicht bevolkte deel van Zuid-Holland.

Op de hoek van de dijk met de weg die naar Kinderdijk leidt, staat een restaurant. Een mooie gelegenheid om even lekker te eten. Een uurtje later staan we weer buiten. Na een periode met wat bewolking is inmiddels opnieuw prachtig weer. De zon straalt aan een strakblauwe hemel.

Op de smalle weg langs de molens wemelt het van de toeristen uit alle hoeken van de wereld. De drukte is echter niet hinderlijk. De weg is alleen voor voetgangers en de molens liggen aan de overkant van het water. Daar kan niemand bijkomen, behalve dan de molenaars. Het levert een beeld op van een ongerept oud-Hollands landschap.

Op een gegeven moment buigt de vaart met de molens naar het oosten. Van hier kun je een hele rij molens achter elkaar zien liggen. Een prachtig gezicht. Over de dijk wandelen we verder. Op de graskade hebben we weer het rijk alleen. Aan de ene kant kijken we uit op de molens, aan de andere kant liggen achter een een groene zoom van weiland de buitenwijken van Alblasserdam. In één van die huizen daar zullen we overnachten. Lees verder ...