HetMagazijn

De Slodinos > Een Sallandse bos en heide wandeltocht

De tocht

Eerste pagina van deze tocht | De foto's

Zaterdag 13 maart 2004. Bij de mooie beukenlaan ten noorden van station Holten begint onze Bos en Heidetocht van Twente Natuurtochten. Een tweedaagse wandeltocht over de Sallandse Heuvelrug, dwars door de bossen en over de heide - de naam van de tocht zegt het al. We zijn dit weekend met z'n vieren op pad: Marianne, Dorothée, Marjan en Frans.

De uitgebreide routebeschrijving van TNT bevat veel wetenswaardigs en onderweg houden we regelmatig stil om een en ander te lezen: "Beuken hebben het vermogen zichzelf te beschermen tegen mogelijke rivalen. De wapens die zij daarvoor gebruiken, zijn de bladeren. Deze zitten in brede, platte pakketten aan de takken.

Het scherm van bladeren is zo dicht dat als je onder de boom staat, je bijna geen stukje lucht boven je hoofd ziet. Dit is juist de kracht van de beuk, want ze neemt zoveel licht weg dat er voor andere bomen en struiken niet genoeg overblijft om onder haar kroon te kunnen leven. Op deze manier houdt de beuk het aanwezige water en voedsel voor zichzelf en kan hij zich dus goed ontwikkelen. In Nederland kan een beuk ruim 35 meter hoog worden en enkele honderden jaren oud worden." Kijk, zo leer je nog eens wat.

Na enige tijd verlaten we het brede bospad en lopen bij de Wullenberg het dennenbos in. We bevinden ons nu in het natuurgebied de Sallandse Heuvelrug, lezen we in de beschrijving, "ontstaan in de voorlaatste IJstijd, zo'n 150.000 jaar geleden. Vanuit het noorden vond toen een enorme verschuiving van grind en ijs plaats. Soms moest deze massa zich met zoveel geweld een weg banen dat de wanden van de dalen met een enorme kracht werden opgestuwd. Men spreekt dan ook wel van een stuwwal. De hoogste uitloper van deze heuvelrug is de 76 meter hoge Koningsbelt. Vroeger had men voor het ontstaan van de heuvelrug een andere verklaring: Het verhaal deed de ronde, dat een reus uit Duitsland, die een zak zand op zijn rug droeg, de Zuiderzee wilde dempen. De zak ging kapot en het zand viel op de plaats waar nu de Sallandse Heuvelrug ligt!"

Een kruispunt van wegen markeert de overgang van dennen- naar beukenbos. Het terrein wordt heuvelachtiger. Na enige tijd bereiken we de top van de Holterberg. Eenmaal boven aangekomen, is het genieten van prachtige vergezichten over Salland en Twente.

Het is een zeer afwisselende tocht. De vergezichten en beukenbossen worden afgewisseld met een donker dennenbos; nog weer later wandelen we over de uitgestrekte heidevelden van de Sprengenberg en Haarlerberg. Het heidepad voert door de Nijverdalse Rietslenk; een met heide en berken begroeide vallei. Via een beukenbos bereiken we de schuilhut op de Haarlerberg - een mooie lunchplek met ditto uitzicht.

We vervolgen onze tocht door het uitgestrekte natuurgebied naar ons overnachtingsadres, hotel De Uitkijk, verscholen in de bossen nabij Nijverdal. De Uitkijk is, zoals we gewend zijn van Twente Natuurtochten, een uitstekend en sfeervol hotel. In de gezellige ouderwets ingerichte lobby met gerieflijke leren fauteuils brengen we een gezellige avond door.

Zondag 14 maart 2004. We wandelen over een bijna even mooie route terug naar ons beginpunt van gisteren: Holten. Gisteren liepen we aan de oostelijke kant van het grote heidegebied tussen de Sprengenberg en de Haarlerberg; vandaag lopen we langs de westelijke rand van de heide.

We zien een glimp van de buitenwijken van Nijverdal terwijl we naar de spoorbaan lopen. We wandelen langs het Ravijn van Nijverdal, een diepe geul waar de trein doorheen rijdt. Even verderop passeren we midden in het bos een gedenkteken voor de dwangarbeiders uit de tweede wereldoorlog.

Het gebied waar we nu lopen, heet Koningsbelten. We wandelen over brede zandpaden op de grens van bos en heide. Net als gisteren genieten we weer van de weidse uitzichten op de uitgestrekte heidevelden.

Het slaperige dorpscafé Vloedgraven in Haarle is vandaag onze eerste pleisterplaats. Het bord met De bok is los hangt hier al sinds de vorige herfst boven de bar! Niet dat het geen mooie plaat is, trouwens.

De omgeving van Haarle ziet er heel anders uit. Hier geen bossen en heide; het dorp wordt omgeven door akkers en weilanden, waar de eerste lammetjes van het jaar ronddartelen.

Langs lange beukenlanen komen we opnieuw op de hei bij de Sprengenberg. Door het Varkensbos lopen we naar het natuurreservaat Ekeby, met een weelderige ondergroei van bosbessen. Jammer dat het het verkeerde seizoen is!

Voorbij Ekeby komen we op de weg naar Holten, waar we door een enorm konijn vanuit de bosjes worden bespied. Het dier blijft rustig zitten, ook als we naderbij komen. Het moet wel een tam dier zijn, afkomstig van één van de huizen die we her en der in het bos zien staan.

Een half uur later zien we de monumentale bomenlaan naar station Holten weer voor ons liggen. Het einde van een mooie tocht, die gevarieerder uitpakte dan we vooraf dachten. Er zijn in dit gebied dus toch véél mooiere routes te vinden dan het naar ons idee wat saaie Pieterpadtraject over de heuvelrug!