HetMagazijn

De Slodinos > Delden

De tocht

Eerste pagina van deze tocht | De foto's

Zaterdag 13 november 2004. Een fiets- en wandeltocht met Dorothée, Marianne en Frans in de omgeving van Delden. Met de voetblessure van Marianne gaat het gelukkig al weer beter maar over is het nog niet, daarom dit weekend een gecombineerde fiets-wandeltocht.

Marianne heeft een prachtige fietstocht in de omgeving van Delden georganiseerd. Jammer genoeg kunnen alleen zij en ik er van genieten: Marjan is verhinderd wegens werkzaamheden (in Sofia) en Dorothée belt 's morgens dat zij pas zaterdagavond kan komen.

Marianne en ik treffen elkaar op het stationnetje van Delden en rijden vervolgens met de auto naar hotel Sevenster, tegenover de kerk in het centrum van het dorp. We overnachten in een huis naast het hotel. Andere gasten zijn er dit weekend niet dus we hebben er, lekker rustig, het rijk alleen.

Bij een kop koffie met koek in hotel Sevenster zoeken we een leuke fietsroute uit. Marianne heeft er verscheidene verzameld. Het wordt de Vijf Sterren Route in de zuidwestelijke omgeving van Delden. Bij de plaatselijke fietsenmaker met de wat verwarrende naam Profile Van der Woning (wij dachten eerst dat het een meubelzaak was) huren we twee fietsen en rijden naar het station, waar we de route oppikken.

We rijden de stad uit en komen bij de zijtak van het Twentekanaal van Delden naar Almelo, dat we een stuk zuidwaarts volgen. Het Twentekanaal verbindt de drie grote steden van Twente, Almelo, Hengelo en Enschede. Het kanaal is 65 kilometer lang en een klasse V waterweg. Dat betekent dat een Groot Rijnschip (maximaal 11,50 breed, een diepgang van 2,70 en een lengte van 110 meter) op het kanaal kan varen.

Het kanaal werd in de jaren 1930 gegraven voor een betere aan- en afvoer van grondstoffen en textiel. Vandaag de dag wordt het kanaal gebruikt voor het vervoer van zand, grind, keukenzout en veevoer. Het totale hoogteverschil tussen Zutphen en Enschede is 21 meter. Om dat te overbruggen, heeft het Twentekanaal drie schutsluizen.

De sluis van Delden met twee enorme hefdeuren, waar we tijdens onze fietstocht even een kijkje nemen, heeft een verval van zes meter. Om de paar minuten maakt de sluis een enorm lawaai. Nieuwsgierig als we zijn, zoeken we naar de oorzaak maar we kunnen niet ontdekken waar het geluid vandaan komt.

Via Bentelo rijden we over bospaden en kleine landwegen in de richting van Goor. Het is prachtig herfstweer. Wat koud, maar regelmatig schijnt de zon door de wolken. Herfststormen zijn er nog niet geweest. De bomen staan dus nog in het blad, schitterend gekleurd in alle denkbare herfsttinten, van diepbruin tot okergeel en dieprood. Een prachtig gezicht zijn vooral de vele beuken in deze bosrijke streek. De geelbruin getinte bomenrijen steken prachtig af tegen het grijs en groen van de omringende akkers en dennen en eiken. Geen mooier herfstlandschap dan dit Twentse coulissenlandschap denk ik, genietend van al het schoons om ons heen.

Van het stadje Goor, halverwege de tocht, hadden wij ons meer voorgesteld. Het blijkt een wat rommelig fabrieksstadje. Door de drukke hoofdstraat laverend, komen we al snel tot de ontdekking dat hier niets voor ons te beleven valt. Of dat helemaal terecht is, valt misschien te betwisten - we zien, rijdend langs de hoofdstraat, natuurlijk maar een klein stukje van de stad. Maar goed, erg onder de indruk zijn we dus niet. Snel verder maar. Eenmaal de stadsgrens voorbij is het rustige platteland weer een verademing.

Af en toe komt een dreigende wolkenlucht opzetten. Voorbij Goor levert dat prachtige contrasten op, tussen donkere grijsblauwe wolken en akkers met witgele maisstoppels. We rijden naar de mooie Deldener Esch ten noordwesten van de stad, een glooiend landschap met akkers, grasland en mooie bossen.

Vooral op het landgoed Twickel is het prachtig. Rond de oude watermolen op het landgoed lijkt de omgeving wel een sprookje. Schitterend gekleurde beukenbossen worden doorsneden door beekjes, bomen spiegelen zich in verstilde meertjes. In de buurt van het landhuis wordt het een stuk drukker. Veel Deldenaren komen hier een ommetje maken en flaneren over de brede bomenlanen.

Even verderop rijden we Delden binnen. We retourneren onze fietsen en lopen door de lange winkelstraat - vol kerstwinkels, ze zijn er hier vroeg bij - naar het sjieke Wapen van Delden voor een drankje 'op de goede afloop'.

Terug bij het hotel ontmoeten we Dorothée. Gezellig bijpraten in 'ons' huisje naast de Sevenster. De avond brengen we door in 't Oaldershus. Lekker gegeten en afspraken gemaakt voor de eerste tochten in het volgend jaar: in januari een culinaire tocht rond Marjan's verjaardag en halverwege maart weer een ouderwets wandelweekend, als Marianne's voeten dat toestaan.

Zondag 14 november 2004. We maken een wandeling in het buitengebied ten westen van Delden. Het weer is nog iets beter dan gisteren; minder koud en winderig. We laten de huizen achter ons en wandelen de Deldener Esch op.

Voorbij de glooiende akkers komen we in uitgestrekte bosgebieden. Prachtige paddestoelen langs het pad. Ook vandaag is het weer genieten van het mooie coulissenlandschap, dat na vrijwel iedere bocht een verrassing voor ons in petto heeft. Van een prachtig doorkijkje door een monumentale beukenlaan tot rietlanden, van schaapskuddes tot achter bomen verscholen pittoreske Twentse boerderijen.

Met een grote bocht wandelen we naar het landgoed Twickel, waar we gisteren al doorheen fietsten.

Te voet kunnen we het gebied rond de watermolen nog beter bekijken. Twickeled pink lopen we er rond. De zon schijnt vrijwel de hele dag en tovert de prachtigste kleuren op het gebladerte. Stille meren en vijvers weerspiegelen ware kunstwerken van de natuur. Van de watermolen wandelen we langs het kasteel terug naar Delden. Een drankje ter afsluiting in Het Wapen van Delden. Dat is Marianne en mij gisteren prima bevallen en dus voor herhaling vatbaar.

Vervolgens rijdt Marianne ons met de auto naar het spoor, vanwaar Dorothée en ik de light rail pakken en Marianne per auto haar reis voortzet. Voldaan treinen we huiswaarts na dit prachtige herfstweekend in het fraaie Twentse land.