Algerije - Hoggar en Tassili n'Ajjer, 13-30 april 2007

ReisMagazijn > Algerije - Hoggar en Tassili n'Ajjer

De reis

Vooraf | In etappes naar het zuiden |
1, Van Brussel naar Algiers | 2, In Algiers - Aankomst in Tamanrasset |
3, De karavaan gaat op weg | 4, De karavaan gaat voort | 5, De karavaan trekt verder |
6, De karavaan trekt de bergen in | 7, De karavaan neemt afscheid | 8, Tamanrasset |
9, Lekke band in de woestijn | 10, Wereldbol in de woestijn | 11, Regen in de woestijn |
12, Zandstorm in de woestijn | 13, Fata morgana in de woestijn |
14, Oleanders in de woestijn | 15, Orkaan in de woestijn | 16, Beklimming in de woestijn |
17, Djanet | Naschrift

Eerste pagina van deze reis | De foto's
16, Beklimming in de woestijn

Dag 16, zaterdag 28 april 2007. De volgende ochtend is het kamp een puinhoop. Papier en afval ligt overal verspreid. De keukentent een jammerlijke puinhoop. Marianne ligt te slapen te midden van de overblijfselen van haar door de storm gevelde tent. En het waait nog steeds. We vragen ons af of de klim- en wandeltocht naar de rotswand wel door kan gaan.

Naarmate de zon hoger aan de hemel komt te staan, neemt de wind echter af. En ja, de gids geeft het groene licht: de wandeling kan doorgaan. Veel gegadigden daarvoor zijn er overigens niet. Alleen Marjan, Rita en Toos hebben aangegeven de tocht te willen maken. Ik ontbijt met de 'lopers' - ik heb door de storm geen oog dichtgedaan en ben nu toch al op. Met een landrover vertrekken ze naar het startpunt, aan de voet van de rotswand. Liesbeth en ik wuiven ze uit.

De achterblijvers eten op hun gemak - het is tenslotte vakantie - en maken vervolgens een wandeling door het gebied. We lopen door de zanderige bedding van een rivier naar een lage pas vanwaar we het pad naar boven, naar de top van de rotswand, kunnen zien. Van onze 'lopers' overigens geen spoor. Van de pas keren we via een andere route weer terug naar de kampeerplaats.

In het begin van de middag, na de lunch, rijden we naar Djanet. We verblijven in een complex (waarvan ik de naam niet heb meegekregen) vijf kilometer buiten de stad, in tweepersoons hutjes van riet en leem. De wind is grotendeels gaan liggen en het is weer erg warm. De thermometer wijst waarden boven de 40 graden aan. Ik neem een lekkere koude douche en ben verder druk met het opnieuw inpakken van de bagage - geen overbodige luxe na de kampeertocht.

Later in de middag, na de veilige terugkeer van de 'lopers', rijd ik met Marianne en enkele reisgenoten naar Djanet. We wandelen op ons gemak wat rond in de kleine oasestad, bezoeken het marktje, snuffelen in de winkeltjes en besluiten deze eerste verkenning op het terras in de hoofdstraat.

Na het eten, terug in het hotel, zoeken we al snel ons hutje op. Ondanks de warmte vallen we als een blok in slaap. Lees verder ...