HetMagazijn

ReisMagazijn > Algerije - Hoggar en Tassili n'Ajjer

De reis

Vooraf | In etappes naar het zuiden |
1, Van Brussel naar Algiers | 2, In Algiers - Aankomst in Tamanrasset |
3, De karavaan gaat op weg | 4, De karavaan gaat voort | 5, De karavaan trekt verder |
6, De karavaan trekt de bergen in | 7, De karavaan neemt afscheid | 8, Tamanrasset |
9, Lekke band in de woestijn | 10, Wereldbol in de woestijn | 11, Regen in de woestijn |
12, Zandstorm in de woestijn | 13, Fata morgana in de woestijn |
14, Oleanders in de woestijn | 15, Orkaan in de woestijn | 16, Beklimming in de woestijn |
17, Djanet | Naschrift

Eerste pagina van deze reis | De foto's

14, Oleanders in de woestijn

Dag 14, donderdag 26 april 2007. De dag begint met veel wind. Ik had gisteren niet 'gedouched', dus doe dat nu maar, terwijl het stuifzand om m'n hoofd giert. M'n haar is meteen droog maar ik kan de zandkorrels er gelijk weer uitborstelen.

Marjan beklimt een hoog duin. Als een klein zwart poppetje zien we haar op de top zitten. "Kijk, daar zit madame François", wijzen de kok en de chauffeurs.

We verlaten onze kampeerplek in de zandduinen te voet. We dalen af en lopen de zandvlakte op, totdat de landrovers ons achterop komen rijden. Aanvankelijk was er wat discussie of er wel of niet zou worden gelopen. Mohammed is geen slechte gids, maar communiceren: da's toch weer een heel ander vak!

We rijden over de piste evenwijdig aan de zandduinen. Er zijn verschillende stops. De een vanwege een kleine reparatie aan de auto; de andere om foto's te maken. Na enkele uren rijden, stuiten we, voor het eerst sinds een week, op een asfaltweg: teken dat we de bewoonde wereld naderen.

De chauffeurs kunnen dankzij het asfalt weer eens even lekker gassen. Lang duurt het niet. Bij een natuurgebied (what's in a name) verlaten we de asfaltweg weer, draaien een zandspoor op, een ongewoon dicht begroeide vallei in. Deze vernauwt zich tot een kloof. Hoge loodrechte geelbruine klifranden rijzen rondom ons omhoog. We maken een korte wandeling van enkele uren in deze kloof, bijzonder vanwege zijn bloeiende oleanders, waterpoelen, palmen en indrukwekkende rotsformaties.

Na de lunch rijden we naar onze overnachtingsplek, in het zand temidden van enorme vrijstaande rotsformaties. Het lijkt wel een soort doolhof waar we in verzeild zijn. Tot nu toe sliepen we altijd op 'schone' plekken; hier is het anders. Geen afval, maar veel vliegen. Waarschijnlijk komen die af op de kamelenuitwerpselen die we her en der zien liggen.

We zetten onze tent een stukje buiten het kamp, op een opgewaaid zandduin aan de voet van een rots. Lees verder ...