HetMagazijn

ReisMagazijn > Algerije - Hoggar en Tassili n'Ajjer

De reis

Vooraf | In etappes naar het zuiden |
1, Van Brussel naar Algiers | 2, In Algiers - Aankomst in Tamanrasset |
3, De karavaan gaat op weg | 4, De karavaan gaat voort | 5, De karavaan trekt verder |
6, De karavaan trekt de bergen in | 7, De karavaan neemt afscheid | 8, Tamanrasset |
9, Lekke band in de woestijn | 10, Wereldbol in de woestijn | 11, Regen in de woestijn |
12, Zandstorm in de woestijn | 13, Fata morgana in de woestijn |
14, Oleanders in de woestijn | 15, Orkaan in de woestijn | 16, Beklimming in de woestijn |
17, Djanet | Naschrift

Eerste pagina van deze reis | De foto's

11, Regen in de woestijn

Dag 11, maandag 23 april 2007. Ik wordt wakker van de kou. Nou ja, kou - laten we zeggen dat het in de vroege morgen fris is. Toch maar even de slaapzak in. Na het ontbijt maken we onder leiding van onze gids Mohammed een wandelingetje door het rotsmassief en daarna stappen we in de landrovers.

We maken onderweg een stop bij rotsgravures. Eigenlijk is er maar weinig van over, zoals we al wel vaker hebben gezien. De tands des tijds ... We rijden verder, door een grote brede oued met uitgestrekte velden met kalebassen. Het lijkt bijna een wonder dat hier midden in de Sahara nog aan landbouw wordt gedaan. Op een grote platte steen temidden van de kalebassen bewonderen we (deze keer goed bewaard gebleven) gravures van neushoorns, koeien en giraffen.

Verder. Het is warm, ondanks de stevige wind, die steeds uit andere richtingen lijkt te waaien. Omstreeks het middaguur stoppen we voor lunch en siësta, in de schaduw van een rotswand. Lekker geslapen in de warmte. Dat is het beste dat je bij deze temperatuur kunt doen. 41 graden Celcius is het inmiddels, en de wind voelt nóg heter.

Via een soort tunnel komen we op een zandvlakte met overal hoge rotsen. Het lijkt wel een soort doolhof. De landrovers moeten omrijden om hier te komen. We wandelen wat rond in dit nieuwe landschap. Daarna gaat het weer verder in de auto's, maar onze overnachtingsplek.

We overnachten op een zandduin, omgeven door grote rotsen. Bij deze warmte zetten we geen tent op; we leggen de matrasjes en slaapzakken op het zand en bivakkeren onder de sterrenhemel. Midden in de nacht word ik wakker. Druppels op m'n gezicht. Het regent! Gelukkig is het maar een klein buitje en het vocht verdampt terwijl je er naar kijkt. Maar het koelt daarna wel heerlijk af. Lees verder ...