HetMagazijn

ReisMagazijn > De Hebriden: The Man with One Arm

De reis

Vooraf | Het doedelzaktoernooi | Naar Skye | Het eiland rond | De MacLeod's Tables in de Quirang |
Een ongeluk zit in een klein steentje ... eh, hoekje | We ronden Loch Plockrapool |
Over Lewis en Harris | Leverburgh | Een tropisch eiland in de Noordatlantische Oceaan |
Tarbert | De moorlands van Scalpay | Terugreis

Eerste pagina van deze reis | De foto's

Het eiland rond

An t-Eilean Sgitheanach of Gevleugeld Eiland is de Gaelic naam voor Skye. Deze naam verwijst naar de vorm van het eiland; de meerdere schiereilanden als Sleat, Minginish, Waternish en Trotternish geven het eiland de vorm van een vleugel. Volgens een andere bron wordt Skye ook wel het Neveleiland genoemd; een naam die ons erg toepasselijk lijkt. Nevels waren gisteren het eerste wat we bij de overtocht vanuit Mallaig van het eiland zagen.

Skye is het op één na grootste Schotse eiland. Het eiland bestaat uit een ruige bergketen, de Cuillin, en een aantal schiereilanden die zich naar verschillende kanten in zee uitstrekken. Het eiland was vroeger dichtbevolkt, maar van de vele tienduizenden bewoners zijn er tegenwoordig nog slechts minder dan tienduizend over.

Dag drie, maandag 12 augustus 2002. Het eerste dat we zien als we de gordijnen opentrekken, is een prachtige wolkenlucht waar de zon makkelijk doorheen weet te schijnen. Mooi weer dus. Tijdens het ontbijt maken we een praatje met pensionhoudster Julie MacDonald. Hoe mooi het hier op vakantie ook lijkt, voor de eilandbewoners zijn het - vooral door verschillende veeziekten - zware tijden.

Na het ontbijt is er nog even tijd om de naaste omgeving te verkennen. We maken een korte wandeling over de landwegen op en rond de heuvel met ons b&b. Vandaag staat een uitgebreide autorit over het eiland op het programma, een rit die ons tevens naar het volgende overnachtingsadres zal brengen.

Gastheer Peter MacDonald, voor de gelegenheid in een traditionele Schotse kilt gestoken, chauffeert. Allereerst rijden we naar Broughton en vervolgens door de Cullins naar de hoofdstad van het eiland, Portee. Overal waar we maar willen, last Peter een fotostop in.

In het gezellige Portree een wat langer oponthoud. We drinken koffie met scones en pancakes in de Bakery op het plein en wandelen langs de haven met zijn karakteristieke stenen huizen en de vele plezierjachten.

Daarna vervolgen we onze weg naar het noorden naar Uig. Aan de kust bezoeken we het folklore museum met z'n originele croftershuisjes. Vanaf de heuvel achter het museum hebben we een weids uitzicht op de Minch, zoals de binnenzee tussen de Inner en Outer Hebrides heet. In nevelige verten kunnen we net de contouren van de eilanden Harris en Lewis ontwaren.

In hotel Flodigarry, vlak voor Staffin, drinken we een pilsje ter afscheid. Daarna zet Peter ons af in het plaatsje Staffin, aan de voet van het Quirang gebergte. In Graceland, het b&b van Betty Nicholson hebben we een grote kamer op de eerste verdieping tot onze beschikking, van waar we een fantastisch uitzicht hebben op de baai.

In de loop van de middag is het weer iets minder geworden. De wolken kleurden van wit naar grijs en terwijl wij langs de enige weg die Staffin rijk is naar een Takeaway - een hutje in the middle of nowhere - lopen om wat te eten te halen, valt er een druilerige regen.

Ook dit is weer een b&b waar niet gekookt wordt. Het is echter geen enkel probleem om de bij de Takeaway gehaalde meeneemmaaltijd op de kamer te verorberen, en dat doen we dan ook. Met een gevulde maag en een spannend boek vliegt de avond voorbij. Lees verder ...