HetMagazijn

ReisMagazijn > Denemarken

De reis

Vooraf | 1 - Heenreis | 2 - Fietsen rond Tønder | 3 - Naar Rømø en het noorden | 4 - Toppen af Jylland |
5 - Omzwervingen in Djursland | 6 - Wonderful Copenhagen | 7 - Over Elbe en Weser naar huis | Naschrift

Eerste pagina van deze reis | De foto's

7 - Over Elbe en Weser naar huis

Dag 11, vrijdag 19 juli 2002. Het weer verslechtert opnieuw. Het is zwaar bewolkt en het ziet er naar uit dat het ieder moment kan gaan regenen. Na twee dagen hebben we Kopenhagen eigenlijk wel gezien, besluiten we onder het ontbijt. Hoe nu verder? Maken we nog een rondje door Denemarken of beginnen we met de terugtocht naar Nederland? De twee weken die we voor de reis uittrokken, zitten er immers al bijna op. We besluiten tot het laatste. We gaan terug naar Nederland, maar nemen wel de long way home.

Over een indrukwekkend lange tolbrug rijden we naar het eiland Fyn. Ook hier, net als overal in Denemarken, hetzelfde landschap, alleen wat grijzer dan anders vanwege de regen die inmiddels gestaag naar beneden valt. Al die nattigheid nodigt ook niet uit tot stops onderweg. We zoeven langs Odense en rijden in één ruk door naar Jutland, onderweg genietend van de meegenomen muziekbandjes met daarop het muziekprogramma van een nooit grijze maar immer opgewekte Willem Duys. Via Tønder verlaten we Denemarken over dezelfde weg als waarlangs we kwamen.

We besluiten niet de grote weg te nemen, maar zwerven door Schleswig-Holstein en Ost-Friesland langzaam in westelijke richting. We eindigen onze tocht vandaag in het Duitse plaatsje Glückstadt, gelegen aan de Elbe. Het is een mooi oud stadje, waar we 's avonds in een gezellig restaurant het lokale gerecht, matjes (haring) met bonen en aardappelen proberen.

Ons Hotel Tiessen ligt in het voetgangers- en uitgaansgebied van Glückstadt. Ondanks af en toe wat lawaai van partykids zijn we in een mum van tijd onder zeil.

Dag 12, zaterdag 20 juli 2002. Ontbijt in de oude maar gezellige eetzaal van Hotel Tiessen. Alhoewel het oude familiehotel er keurig uitziet, is wel duidelijk dat het betere tijden heeft gekend. We rekenen af: 75 euro - hmm ... zeker nog een prijs uit die betere tijden.

Met de auto rijden we naar de Elbefährt. Het is er helemaal niet druk. Wat we gisteren, op een wandelingetje door Glückstadt, voor drukte bij het veer aanzagen, blijkt bij nader inzien een parkeerplaats te zijn. Voor negen euro varen we de rivier over. Er is ruimte genoeg op de pont. Er kunnen maximaal 100 auto's op - dat zou je niet zeggen van zo'n betrekkelijk kleine boot.

De Elbe is hier bij Glückstadt kilometers breed. Door lange smalle eilanden in de rivier lijkt deze echter veel smaller. Aan de overzijde aangekomen, rijden we over smalle asfaltwegen door uitgestrekte moeras- en heidegebieden naar de rivier de Weser onder Bremerhaven.

Water en land liggen hier dicht bij elkaar. Op verschillende plekken zien we de brandweer doende met het leegpompen van ondergelopen kelders. Ook op de landerijen staat naar onze maatstaven wel heel veel water. Het weer zit ons vandaag mee. Naarmate de dag vordert, lost de bewolking op en breekt de zon door.

Bij de Weser hebben we geluk. We kunnen nog net mee met de pont. Door de 'binnenlanden' van Ost-Friesland rijden we via de plaatsjes Neustadt en Jade naar de snelweg in de richting van de Nederlandse grens. We maken een tussenstop in Leer, alweer zo'n pittoresk plaatsje, waar we een pauze inlassen om de Altstadt bezichtigen.

Ons eerste doel in Nederland: Boertange. Daar waren we allebei eigenlijk nog nooit geweest. Uitgebreid bekijken we de oude vestingwerken en dwalen we rond in het historische stadje. Bij het informatiecentrum aan het dorpsplein vinden we een folder met overnachtingsadressen. Er staat een pension in Vrieseloo in, dat ons wel aanstaat. Gebeld en geboekt.

Na nog enkele omzwervingen door het mooie zuid-Groningse land belanden we in Vlagtwedde, waar we dineren bij de plaatselijke Turk. Veel, en lekker! Daarna rijden we door naar Vrieseloo, waar we tegen de schemering aankomen. Het pension blijkt gehuisvest in een mooie ruime boerderij. We worden vriendelijk welkom geheten en voelen ons al meteen op ons gemak in dit gezellige huis.

Dag 13, zondag 21 juli 2002. Een zwaar bewolkte dag. Zou het droogblijven? We waren eigenlijk van plan nog een fietstochtje in de omgeving van Vrieseloo te maken - we zijn hier nu toch. Het weerbericht geeft eigenlijk geen uitsluitsel. Na het ontbijt is het echter nog steeds droog, dus we laden de fietsen uit en gaan op weg.

Het Zuid-Groningse land is stil en rustig, zeker op zondag. Langs eindeloze vaarten en voormalige ontginningen rijden we. De enkele druppeltjes regen die we al vanaf het begin van de tocht op ons hoofd voelen, maken na enige tijd plaats voor een druilerige motregen. Zo een waar je goed nat van wordt! In de beschutting van een bosje bestuderen we de kaart en besluiten terug te keren naar Vrieseloo, vanwaar we in een rustig gangetje naar huis rijden.

Naschrift

Een mooi land, dat Denemarken, vinden we. Maar het heeft toch ook wel wat saais - zo'n land waarin het landschap eigenlijk over het hele grondgebied ongeveer dezelfde aanblik biedt. En, hoe aardig de Denen ook zijn, van ons enthousiasme om 'ooit' te emigreren naar het rustige Denemarken is na deze twee weken eigenlijk niet zoveel meer over. Hoe een land toch ook te rustig en te stil kan zijn!