HetMagazijn

ReisMagazijn > Denemarken

De reis

Vooraf | 1 - Heenreis | 2 - Fietsen rond Tønder | 3 - Naar Rømø en het noorden | 4 - Toppen af Jylland |
5 - Omzwervingen in Djursland | 6 - Wonderful Copenhagen | 7 - Over Elbe en Weser naar huis | Naschrift

Eerste pagina van deze reis | De foto's

3 - Naar Rømø en het noorden

Dag 3, donderdag 11 juli 2002. De hele nacht blijft het regenen. We stouwen 's morgens de kletsnatte tent in de auto. Na het ontbijt rijden we naar het eiland Rømø, een stukje noordelijker aan de Noordzeekust. Rømø behoort tot de Wadden, het grootste getijdengebied in Europa dat zich uitstrekt van Den Helder tot het Deense Esbjerg. Het is een keten van duineilanden langs een ondiepe zee met uitgestrekte slikken, zandbanken en geulen, rust- en voedselgebied voor miljoenen trekvogels en leefgebied voor duizenden vogels, zeehonden en vele andere soorten.

Rømø is het meest zuidelijke bewoonde Deens waddeneiland en ligt tussen de eilanden Sylt en Mandø. Het niervormige eiland is 130 vierkante kilometer groot en telt ongeveer 1100 inwoners. Het heeft een breed duin- en bosgebied en een nog breder strand. Het is eigenlijk geen echt eiland meer; tegenwoordig verbindt een negen kilometer lange dam het eiland met het vasteland.

Net als veel andere Waddeneilanden heeft Rømø een steeds wisselende omvang gehad. Lange tijd vormde de visserij de belangrijkste bron van inkomsten; tegenwoordig leven de inwoners vooral van toerisme. Er is zelfs een pretpark op het eiland.

Een echt vakantie-eiland is Rømø dus, en zo oogt het ook, zeker nu het weer na de natte nacht zo is opgeklaard. De benauwde warmte van de laatste dagen is verdwenen, er waait een fris windje en de zon straalt aan een hemel met schitterende wolkenformaties.

We rijden eerst maar eens naar het strand - over de dam en dan gewoon rechtuit. Het strand is ontzettend breed, breder dan ik ooit eerder zag. Een enorme zandzee met aan de einder de branding van de zee. Waar de strandweg ophoudt, begint het strand. Er is geen parkeerplaats zoals in Nederland; je parkeert hier gewoon op het zand. We doen er te voet een half uur over om de waterlijn te bereiken. Een heerlijke tochtje in dit mooie weer en we knopen er nog een uurtje wandelen langs de branding aan vast. Een bijzonder fenomeen op de Deense stranden is, dat je er met auto's op mag rijden. Veel Denen hebben geen zin in de lange wandeling van de strandweg tot zee; ze rijden de auto gewoon tot aan zee en parkeren net boven de vloedlijn. Een gek gezicht hoor, zo'n rijtje geparkeerde auto's langs de branding!

We maken nog een tochtje over de rondweg op het eiland. Willen we hier blijven overnachten? Nou nee - het strand is prachtig, maar de rest van het eiland is voornamelijk attractie- of bungalowpark. En voor drukte zijn we nu eenmaal niet naar Denemarken gekomen.

We rijden verder naar het noorden. De wegen hier zijn zo rustig dat je zonder probleem langs de autoweg kunt picknicken. Er komt toch nauwelijks iemand langs. Na de lunch komen we in Ribe aan. Opnieuw een mooi oud stadje dat ons erg aan de tekeningen van Anton Pieck doet denken. We bezoeken er het kunstmuseum en wandelen wat rond door de straatjes en over pleinen. Ook hier verbazen we ons over de duurte. Wat een hoge prijzen overal! Het is goed te merken dat de Denen meer verdienen dan de Nederlanders.

Verder gaat de rit, nog steeds noordwaarts. We rijden om de grote havenstad Esbjerg heen naar Varde. Het landschap verandert nauwelijks. Het lijkt wel of heel Jutland maar één type landschap kent. Glooiend boerenland met bos en weiden. De variatie van landschappen waar we in Nederland zo mee verwend zijn, vinden we hier niet terug. Tot nu toe is dat het grootste verschil wat we tussen ons land en Denemarken kunnen ontdekken - naast die hoge prijzen in de winkels dan.

We rijden over een smalle landtong tussen de zee en de fjord bij Ringkøbing. Ons oorspronkelijke plan om vandaag een kleinere camping op te zoeken loopt op niets uit. Eén van de campings op ons lijstje is er niet meer; een ander is gesloten wegens ziekte van de eigenaar. Het wordt dus toch maar weer een grotere familiecamping, even voorbij het plaatsje Nissum in het waterrijke noordwesten van Jutland.

De camping is grotendeels verlaten; er staan alleen wat campers. Maar daar komt wel een hoop herrie uit. Wat er leuk is aan de combinatie kamperen en kastjekijken ontgaat mij. We koken vanavond zelf ons potje en brengen de avond door in de televisiekamer van de camping. Dat lijkt tegenstrijdig met het voorgaande, maar vreemd genoeg is deze televisiekamer zo'n beetje de enige plek op de camping waar je geen last hebt van de beeldbuis. Er zijn namelijk geen andere gasten in de ruimte, dus het ding staat uit.

Zoals gebruikelijk op Deense campings keert na omstreeks half elf de rust weer. Een mooi moment voor ons om de tent weer op te zoeken. Lees verder ...