
ReisMagazijn > Lapland: Een wandeltocht door Indre Troms
De reis
Vooraf |
1. Treinreis naar het hoge noorden, deel een |
2. Treinreis naar het hoge noorden, deel twee
3. Treinreis naar het hoge noorden, deel drie |
4. Met de bus naar Skibotn
5. Langs het Kilpisjävri en het Galdajävri naar de Galdahytta |
6. Door het Galdajävri-dal naar de Gappohytta
7. Over de Njärrejakka en door het Isdalen naar de Rostahyttene
8. Over de Rostaelva naar de Daertahytta in het Øvre Dividal Nasjonalpark
9. Over het Jerta-gebergte naar het Dividalen
10. Dividalen |
11. Door het Anjavasdalen naar de Vuomahytta |
12. Door onherbergzame streken naar de Gaskashytta
13. Door de berkenbossen van de Lifjellet naar de sledehondenman van Innset
14. Langs het Lappenkamp naar de Lappejordhytta |
15. Rustdag bij het Torneträsk
16. Naar het treinstation van Björkliden |
17. Thuisreis |
Nawoord
Eerste pagina van deze reis | De foto's
3. Treinreis naar het hoge noorden, deel drie | 4. Met de bus naar Skibotn
5. Langs het Kilpisjävri en het Galdajävri naar de Galdahytta | 6. Door het Galdajävri-dal naar de Gappohytta
7. Over de Njärrejakka en door het Isdalen naar de Rostahyttene
8. Over de Rostaelva naar de Daertahytta in het Øvre Dividal Nasjonalpark
9. Over het Jerta-gebergte naar het Dividalen
10. Dividalen | 11. Door het Anjavasdalen naar de Vuomahytta | 12. Door onherbergzame streken naar de Gaskashytta
13. Door de berkenbossen van de Lifjellet naar de sledehondenman van Innset
14. Langs het Lappenkamp naar de Lappejordhytta | 15. Rustdag bij het Torneträsk
16. Naar het treinstation van Björkliden | 17. Thuisreis | Nawoord
Eerste pagina van deze reis | De foto's
Nawoord
Nog maanden heb ik last van mijn knieblessure! Een weekend fietsen in Twente met Marianne en Ludy, op mijn verjaardag, blijkt net een 'trap' te ver ... Maar uiteindelijk verdwijnt de pijn, langzaam maar zeker, vanzelf.
De reünie in november is eigenlijk best gezellig. Een paar maanden na de reis zijn de kleine ergernissen over en weer vergeven en vergeten.
Met plezier en enthousiasme worden de foto's en dia's bekeken. De vergrotingen die ik liet maken oogsten bewondering. Er volgen heel wat nabestellingen.
Naarmate de tijd verstrijkt, kijk ik met steeds meer plezier op de reis terug. Langzaam vervagen ergernissen, hoe zwaar het was en de herinnering aan het wandelen met een pijnlijke knie. Steeds levendiger komen herinneringen aan het prachtige landschap naar voren. Al met al is het zonder meer een unieke reis geweest - ook al zal ik er wel nog eens goed over moeten denken voordat ik weer met achttien kilo bagage op mijn rug op stap ga!
Apeldoorn, juli 1994.
Geraadpleegde literatuur:
HetMagazijn