HetMagazijn

ReisMagazijn > Lapland: Een wandeltocht door Indre Troms

De reis

Vooraf | 1. Treinreis naar het hoge noorden, deel een | 2. Treinreis naar het hoge noorden, deel twee
3. Treinreis naar het hoge noorden, deel drie | 4. Met de bus naar Skibotn
5. Langs het Kilpisjävri en het Galdajävri naar de Galdahytta | 6. Door het Galdajävri-dal naar de Gappohytta
7. Over de Njärrejakka en door het Isdalen naar de Rostahyttene
8. Over de Rostaelva naar de Daertahytta in het Øvre Dividal Nasjonalpark
9. Over het Jerta-gebergte naar het Dividalen
10. Dividalen | 11. Door het Anjavasdalen naar de Vuomahytta | 12. Door onherbergzame streken naar de Gaskashytta
13. Door de berkenbossen van de Lifjellet naar de sledehondenman van Innset
14. Langs het Lappenkamp naar de Lappejordhytta | 15. Rustdag bij het Torneträsk
16. Naar het treinstation van Björkliden | 17. Thuisreis | Nawoord

Eerste pagina van deze reis | De foto's

4. Met de bus naar Skibotn

Maandag 24 augustus 1992. Een uitgebreid ochtendbuffet in de jeugdherberg. Met volle bepakking - we komen hier niet meer terug - gaan we er op uit om Narvik te bekijken. Maar eerst worden wat huishoudelijke zaken afgehandeld. We versturen onze kaarten op het postkantoor en slaan wat broodjes voor de lunch in bij de warme bakker. Koffie in een soort Hoog Catharijne-restaurantje met veel glas en plastic.

Oncko schrikt als Magteld vertelt dat de lichte wandelschoenen die zij nu aanheeft ook haar schoeisel voor in de bergen is. Hij had toch nadrukkelijk gezegd dat iedereen voor goede stevige bergschoenen moest zorgen!? Van z'n gezicht kun je de tweestrijd aflezen: kan ze met zulke schoenen mee of niet? Hij zit er duidelijk mee en Magteld krijgt dan ook de wind van voren. Uiteindelijk besluit Oncko er maar het beste van te hopen. Magteld mag mee, maar het is voor iedereen duidelijk dat het niet van harte gaat.

Door de brede winkelstraten van het centrum van Narvik gaat het dan naar het busstation. Alexander en ik wandelen nog even een bultje op vanwaar we een mooi uitzicht hebben over stad en fjord. Andere reisgenoten komen ons achterna; het duurt toch nog wel even voor onze bus vertrekt. In het begin van de middag stappen we in de lijnbus voor de vijf uur durende tocht naar Skibotn.

Onze route voert, met de nodige stops, langs grillige fjord-kusten, bossen en graslanden, langs kleine nederzettingen als Andselv en Nordkjosbotn naar de Lyngenfjord. Hier ligt Skibotn, een klein marktplaatsje met een rijke traditie als plaats van samenkomst van Samen uit alle windstreken.

Van de bushalte wandelen we naar de camping. Die blijkt te bestaan uit een rij houten hutten langs de zandige oever van de Lyngenfjord. Hutten met alles er op en er aan, voorzien van elektrische verwarming, kookplaat, ijskast, noem maar op. Het is eb als we arriveren en Gabriëlle en Alexander maken gelijk gebruik van de mogelijkheid om in de ondiepe Lyngenfjord te gaan zwemmen. Marjan en ik beperken ons tot een wandelingetje en foto's maken.

Het loopt tegen de avond en de zon staat al laag boven de ruwe, spitse bergtoppen en gletsjers van de Lyngsalper op het schiereiland aan de overzijde van de fjord, die tot bijna 2000 meter hoogte reiken. Het steeds wisselende spel van zon en wolken zorgt voor adembenemend mooie lichteffecten op de Lyngense Alpen, één van de mooiste gebergten van Noorwegen.

We eten gezamelijk in een aparte hut waar voor groepen gekookt kan worden. Alexander en ik nemen vanavond de honneurs waar, nog enigszins onwennig, maar dat zal gedurende de tocht wel beter gaan. Macaronimix. Na de lange reis laten we het ons goed smaken. Na het eten en de koffie ontspint zich een levendige discussie. Het thema? Reisverhalen natuurlijk.

Hoe comfortabel de hutten er ook uit zien, het slapen gaat me er slecht af. De elektrische verwarming zorgt al snel voor een broeihitte, ook al lig ik alleen onder een laken. En het regelmatig aanslaan van de ijskast heeft op mij het effect van een wekker. Lees verder ...