HetMagazijn

ReisMagazijn > Lapland: Een wandeltocht door Indre Troms

De reis

Vooraf | 1. Treinreis naar het hoge noorden, deel een | 2. Treinreis naar het hoge noorden, deel twee
3. Treinreis naar het hoge noorden, deel drie | 4. Met de bus naar Skibotn
5. Langs het Kilpisjävri en het Galdajävri naar de Galdahytta | 6. Door het Galdajävri-dal naar de Gappohytta
7. Over de Njärrejakka en door het Isdalen naar de Rostahyttene
8. Over de Rostaelva naar de Daertahytta in het Øvre Dividal Nasjonalpark
9. Over het Jerta-gebergte naar het Dividalen
10. Dividalen | 11. Door het Anjavasdalen naar de Vuomahytta | 12. Door onherbergzame streken naar de Gaskashytta
13. Door de berkenbossen van de Lifjellet naar de sledehondenman van Innset
14. Langs het Lappenkamp naar de Lappejordhytta | 15. Rustdag bij het Torneträsk
16. Naar het treinstation van Björkliden | 17. Thuisreis | Nawoord

Eerste pagina van deze reis | De foto's

2. Treinreis naar het hoge noorden, deel twee

Zaterdag 22 augustus 1992. Om zeven uur op. Wassen bij het fonteintje in de trein. Het is daar op dit vroege uur nog lekker rustig (en schoon). Tegen half negen komt de bestelde koffie. Om beurten ontbijten we in het restauratierijtuig, verderop in de trein. Marjan en ik ontbijten samen en genieten tegelijkertijd van het uitzicht op het bosrijke landschap van Småland. We zijn het roerend met elkaar eens dat dit een heel prettige en comfortabele manier van reizen is.

Om half elf arriveren we in Stockholm, waar we zeven uur de tijd hebben om wat rond te kijken alvorens onze reis te vervolgen. Het weer is een verademing in vergelijking tot het drukkend benauwde Nederland: bewolkt maar droog en 17 graden. De rugzakken stallen we in de bagagekluis en gezamelijk gaan we op pad.

Van een versterkte vesting op een visserseilandje groeide Stockholm in enkele eeuwen uit tot hoofdstad. De vele uitzichtpunten die Stockholm rijk is, bieden prachtige panorama's van deze stad op eilanden: het oude Stockholm met zijn smalle, bochtige straatjes en de nieuwere stadsdelen met hun moderne bouwwerken aan brede boulevards. En overal is er het water, overwelfd door ranke boogbruggen en omzoomd door gebouwen en bomenrijen.

In de zestiende en zeventiende eeuw heerste er vrede in het gebied en Stockholm maakte een bloeitijd door. Houten huizen werden vervangen door stenen en bouwmeesters uit andere landen (waaronder Nederland) drukten hun stempel op de stad. In de negentiende en twintigste eeuw nemen industrialisatie en welvaart toe en ontwikkelt Stockholm zich tot een fraaie stad, die de vergelijking met andere Europese hoofdsteden glansrijk doorstaat.

We wandelen over de bruggen naar het oude stadscentrum. Eerst natuurlijk een koffiestop, met de hier gebruikelijke refill. In de Västerlånggatan, een mooie winkelstraat, bekijken we uitgebreid de etalages. Op een groot plein wordt druk gerestaureerd. Er staat een enorm billboard met een afbeelding van dit plein uit de zeventiende eeuw. Het is de bedoeling dat de gevels weer in die staat worden teruggebracht.

Langs de waterkant wandelen we naar een van de nieuwere stadswijken met grote, brede straten, luxe winkels en sjieke hotels. We lunchen (goed en lekker) in een brasserie en wandelen terug naar de oude stad. Op een pleintje wordt door sommigen een middagdutje gedaan. We hebben het stadscentrum zo'n beetje gezien en eigenlijk is het nu gewoon wachten op onze aansluitende trein.

Er is wat geharrewar met onze gereserveerde coupé's. We krijgen andere, waardoor we pas op een later uur hoeven overstappen voor het laatste deel van onze treinreis. Helaas heeft dit voordeel ook een nadeel. De nieuwe coupé's liggen niet naast elkaar waardoor ons gezelschap zich noodgedwongen in twee groepjes moet splitsen. Even na vijven rijdt onze trein langzaam het centraal station van Stockholm uit, voor de lange reis naar het hoge noorden.

Om half acht loop ik met Oncko en Alexander de trein door, op zoek naar het restauratierijtuig. We passeren een veelheid aan verschillende rijtuigen - haast geen enkele wagon of deur is gelijk. Trag is duwen en trykt is trekken. Zo leer ik m'n eerste Zweedse woorden.

In het restauratierijtuig overheerlijke pannekoekjes met aardbeien en slagroom. Buiten regent het wat en langzaam wordt het donker. Het gesprek aan tafel komt al snel op eerdere reizen, in het bijzonder die van Oncko op en rond Spitsbergen. Wat later komt Marjan ons gezelschap houden. Lees verder ...