Op reis
Nazomer in de IJsselvallei
Zaterdag 24 september 2011. Was het op een eerdere tocht door de IJsselvallei in het voorjaar al 28 graden; vandaag doet daar weinig voor onder. De thermometer klimt op naar 25 graden (!). Nooit eerder was het eind september in Nederland zó warm.
Nazomer in de IJsselvallei
Een fotoserie van 59 beelden (opent in een nieuw venster).
Zonder kaart er op uit kan zomaar tot een zwerftocht over nog niet eerder 'befietste' wegen leiden. Via het fietspad naar Vassen geraken we op een kronkelige weg door een deel van de IJsselvallei waar we nooit eerder waren. Wat veel paarden staan er hier in de wei! "Hier leven misschien wel meer paarden dan mensen", zeggen we tegen elkaar.
Langs een nieuwsgierige kudde koeien - roodbont natuurlijk; dat is, tenminste bij de koe, de kleur van nieuwsgierigheid. We rijden over asfalt, maar het merendeel van de zijpaden die het land invoeren, zijn onverhard. Een sfeervol gezicht.
Het is nazomer, de oogst is gedaan en dat is te merken. Overal langs de weg staan stalletjes met producten van het land: van aardappelen tot appels en peren, van zelfgemaakte jam tot zelfgekweekte pompoenen. En ook al is de oogsttijd grotendeels voorbij, dat betekent nog niet dat het rustig is op het platteland. De boeren profiteren van het warme droge weer om nog een keer te hooien of om hun akkers te ploegen.
We naderen Nijbroek, nu eens niet over het bekende kerke/fietspad, maar vanuit het noorden. Een ijsje bij de benzinepomp laten we met dit mooie weer natuurlijk niet aan ons voorbijgaan. Verder fietsend over de weg door Nijbroek komen we langs een grote hertenboerderij. Als we het goed zien, worden hier herten gehouden als vleeskoeien. Het is even wennen.
Verder gaat het, over smalle wegen, vaak omzoomd met prachtige bomenrijen. Hier en daar is al een eerste aanzet naar de herfst zichtbaar in de vorm van verkleurende bladeren. Maar voorlopig is het nog groen dat overheerst. Ook hier, voorbij Nijbroek, rijden we door een deel van de vallei dat ons onbekend is. Langs statige oude boerderijen en schuren, die zo uit de negentiende eeuw lijken te komen.
De zon daalt naar de horizon en zet het land in een warme gloed. Een lange rechte weg leidt ons weer in de richting van Apeldoorn. Langs de weg een bord. De boer verkoopt ijs. Zullen we nog eens ...?
Op één ijsje kunnen we niet fietsen, zullen we maar zeggen. Niet alleen vanwege de versnapering is deze boerderij interessant. Als we wat beter om ons heen kijken, zien we ... kangoeroes in het weiland huppelen. We zagen de afgelopen jaren al veel exotische dieren op onze omzwervingen door de IJsselvallei: Struisvogels, herten, alpaca's, lama's, ... Kangoeroes is echter iets geheel nieuws.
De boer vertelt ons dat hij de dieren uit liefhebberij houdt, "om eens iets met een heel andere diersoort te doen". Begonnen met twee dieren, zijn het er inmiddels meer dan tien. "Ja, dat gaat bij kangaroes bijna net als bij konijnen", lacht hij. De dieren zijn dol op wilgetakken, die ze als een echte lekkernij beschouwen. Als de boer een tak in de omheinde weide legt, komen ze onmiddelijk aangehuppeld. "Wat eten ze verder?", wil ik graag weten. "Groente, en paardebrokken", is het antwoord. Op mijn verbaasde blik vanwege de paardebrokken reageert de boer vrolijk: "Ja, dat hebben ze echt nodig, ze moeten toch kunnen springen!" Het zijn dieren die eigenlijk heel goed in ons Nederlandse klimaat kunnen aarden. "In Australië leven ze bij temperaturen die kunnen oplopen tot over de 30 graden in de zomer en tot onder de 30 in de winter. Daarmee vergeleken is ons klimaat voor de dieren mild te noemen." Overigens kunnen ze, als ze dat willen, naar binnen in de droge schuur. Maar de boer vertelt, dat ze zelfs als het stortregent, liever buiten blijven.
Kangoeroes in de IJsselvallei
Een fotoserie van 41 beelden (opent in een nieuw venster).
Een interessante ontmoeting. We hebben nog nooit zoveel geleerd tijdens het eten van een ijsje!
Terwijl de zon de kim nadert, rijden we verder huiswaarts. Een haas schrikt op en steekt vlak voor ons de weg over. Langs een smalle wetering rijden we de bossen van het Woudhuis in. En even later fietsen we over de brug hoog over de snelweg met de huizen van de Veluwse hoofdstad aan onze voeten. Einde van een buitengewoon mooi tochtje dicht bij huis en toch door grotendeels onbekend gebied.
Kijk ook eens bij de foto's en verslagen van onze Wandelingen en fietstochten in Nederland (even naar onderen scrollen) voor meer tochten door de IJsselvallei.