Op reis
Door Twentse Dreven
Zaterdag 19 maart 2011. Op een mooie lentedag reizen we naar Delden, voor een volgende ontmoeting met onze wandelvriendinnen. Dat zo'n ontmoeting steeds weer goed is voor een mooie wandeltocht, weten trouwe lezers van deze website ondertussen vast.
Vandaag wandelen we een fraaie route door het gebied ten zuiden van Delden. Na het verlaten van het stadje en de oversteek van het Twentekanaal komen we in een stil coulissenlandschap. Bossen, vennetjes, kleine heide veldjes. Kilometers gaat het zo voort over oude kerkepaden. Smalle, meestal alleen te voet begaanbare weggetjes, die langs verspreid liggende boerderijen voeren en zonder uitzondering de kerk als begin- en eindpunt hebben. Er zijn in deze streek nog tal van deze oude kerkpaden bewaard gebleven.
Door Twentse Dreven, 1
Een fotoserie van 62 beelden (opent in een nieuw venster).
Door Twentse Dreven, 2
Een fotoserie van 59 beelden (opent in een nieuw venster).
Door Twentse Dreven, 3
Een fotoserie van 65 beelden (opent in een nieuw venster).
Langs de rand van het kerkdorpje Beckum wandelen we dan een weilandengebied binnen, via een fraai onverhard pad dat omzoomd is met eeuwenoude eiken. We wandelen een stuk langs de fraaie Hagmolen Beek. Voorbij Beckum begint een fraai natuurgebied, Het Boddenbroek, vennetjes omgeven door een natte heidevegetatie omringd door landbouwgebied. Klein, maar fijn!
Zo bereiken we de Benteler Esch. Vanaf de weg loopt een tegelpad de es op, een weggetje dat later overgaat in een graspad. Dit is het KoBus-pad, aangelegd door enkele lokale families om liefhebbers te laten genieten van het uitzicht over 'hun' Benteler Esch. De es bestaat al langer dan duizend jaar. Bij een bouwwerk kun je je dat wat makkelijker voorstellen dan bij een glooiend weidelandschap. Natuurlijk zijn beide even indrukwekkend. Rondom de es liggen zeven Twickelboerderijen waarvan de meeste al van voor 1200 zijn.
Het KoBus-pad gaat over in asfalt en komt uit nabij het plaatsje Bentelo. Voorbij het dorp volgt een fraaie wandeling door een boerenlandschap dat er uitziet alsof de tijd er heeft stilgestaan. Nou ja, niet helemaal... Op een gegeven moment wandelen we langs een bord met Wijngaard Hof van Twente. De wijnbouw zal, althans in dit gebied, toch echt iets van de laatste jaren zijn! En dat klopt: Later ontdek ik thuis op de website van de wijngaard, dat in 2000 de eerste druivenstokken de grond in gingen. Nu kunt u er, vanuit uw luie stoel, online Nederlandse wijn bestellen!
Via de Deldener Esch bereiken we weer het Twentekanaal. De bekende laatste loodjes brengen ons naar ons hotel in Delden.
Zondag 20 maart 2011. Met de trein naar Goor, vijf minuten verderop, voor een wandeling door het gebied tussen Goor en Diepenheim. Al na een paar stappen laten we Goor achter ons - een groot voordeel van een dorp - en wandelen we het open landschap rond het Twentekanaal in. We wandelen over een pad langs hoge bomen en langs slootkanten. Het voorjaar kun je hier bijna ruiken! Het is alsof planten, bomen en struiken popelen om hun voorjaarsblad te tonen. Hier en daar schemert door de bomen al een licht, frisgroen waas van nieuw leven. Een prachtig en vanbinnen vrolijkmakend gezicht.
Een wandeling langs het verstilde Twentekanaal brengt ons op het pad van enkele hazen, die verschrikt het - hoe kan het anders - hazepad kiezen. Bij de brug over het kanaal houden we een korte pauze. Heerlijk, zo aan het water in het voorjaarszonnetje!
We steken de brug over en wandelen door Het Lage Loar. Een coulissenlandschap met hoge oude bomen, waartussen enkele boerderijen schuil gaan. Door een fraai moerasbos. Bijna ongemerkt gaat het smalle paadje over in een brede beukenlaan. We zijn aangekomen in het park van Huis te Diepenheim, een oude havezate uit het begin van de twaalfde eeuw.
We bekijken van een afstandje het mooie huis en wandelen door het fraaie park naar Diepenheim. In de achtertuin van een galerie genieten we van zon, koek en koffie.
Een mooie eikenlaan brengt ons vervolgens bij Kasteel Nijenhuis. De huidige havezate stamt uit het midden van de zeventiende eeuw. In nog vroeger eeuwen was Nijenhuis een echte burcht. We bekijken het statige huis en wandelen door het Achter Nijenhuizerveld langs paardeweitjes met prachtige dieren, die net als wij zichtbaar van het fraaie lenteweer genieten.
Door dit mooie rustige land gaat het langzamerhand weer terug naar de bewoonde wereld en komt er een einde aan deze prachtige tocht.