In de natuur
Een bezoek aan de ijsberenfamilie in Ouwehands Dierenpark in Rhenen
Het is alweer bijna een half jaar geleden dat ik Ouwehands Dierenpark bezocht en voor het eerst de ijsberenfamilie van moeder Freedom en kinderen Siku en Sesi zag. Op 25 november 2010 werden de beide laatsten, een jongetje en een meisje, geboren. De babies van maart hebben zich ondertussen ontwikkelt tot levenslustige kleuters. Naast de drie genoemde leven in Ouwehands Dierenpark nog meer ijsberen: ijsberin Huggies, moeder van een drieling en van Freedom, en Viktor, zoon van Churchill uit Rostock (twee druppels water).
De spelende ijsberen van Ouwehands Dierenpark
Een video waarin de gebeurtenissen die hieronder worden beschreven de revue passeren.
Een YouTube film (HD 720p) van 7 minuten 39 seconden (opent in een nieuw venster).
(Groot)moeder Huggies. Op deze foto lijkt het net of ze mij met een hoffelijk buiging welkom heet in het dierenpark! In werkelijkheid moest ze zich gewoon even krabben ... Maar het beeld dat hier wordt opgeroepen, heeft iets magisch. Zoals een bezoek aan een dierentuin - waar goed voor de dieren wordt gezorgd - vaak iets magisch heeft. Om de hoek staan Freedom, Siku en Sesi bij het hek en zien mij aankomen. "Zou die bezoekers iets voor ons meegenomen hebben?", zie je ze denken.
Welkom bij de ijsberen
Een fotoserie van 9 beelden (opent in een nieuw venster).
Via giraffen, tijgers en kangaroes naar het ijsberenverblijf. De dierentuin in Rhenen is ook los van de ijsberen een bezoek meer dan waard.
In het ijsberenverblijf zijn Siku en Sesi druk in de weer met een rode plastic boei. Er wordt druk gespeeld aan de waterkant en op en om de boomstam, die daar half in het water ligt. Tussendoor wordt het spel afgewisseld met een watergevecht - een kleine krachtmeting op zijn tijd hoort erbij!
Siku en Sesi en de rode boei, 1
Een fotoserie van 42 beelden (opent in een nieuw venster).
Een watergevecht
Een fotoserie van 12 beelden (opent in een nieuw venster).
Siku en Sesi en de rode boei, 2
Een fotoserie van 54 beelden (opent in een nieuw venster).
In Rhenen doet men dat zo! Ik heb uitvoerig met enkele dierverzorgers gesproken. De vissen in het water zijn forellen. Af en toe lukt het Siku en Sesi er één te vangen, maar meestal zijn de forellen te snel voor de jonge beertjes. Op deze manier kunnen de dieren hun jachtinstinct botvieren, terwijl de vissen een reële kans hebben het er levend af te brengen. Een betere kans dan de karpers, die enkele jaren geleden bij ijsbeer Knut in Berlijn in het water werden gelaten, naar zeggen om het kroos op te eten. Die waren niet snel, en in twee dagen opgegeten ... Ook al zullen Siku en Sesi af en toe een vis vangen, toch lijkt mij deze situatie veel beter dan een steriel waterbekken zoals in de Berlijnse dierentuin. Waar nog bij gezegd moet worden, dat door het ontbreken van een waterzuivering daar van waterhygiëne helaas geen sprake is.
De ijsberen worden naar binnen geroepen voor de maaltijd. In Ouwehands Dierenpark zijn geen openbare voederingen voor de ijsberen; dat gebeurt achter de schermen.
IJsberen-etenstijd
Een fotoserie van 16 beelden (opent in een nieuw venster).
Voor mij aanleiding het inmiddels lege verblijf achter me te laten en een rondwandeling langs de andere dieren te maken. Onderstaande fotoserie geeft een indruk van de dieren die ik op mijn wandeling vandaag ontmoette.
Een wandeling door Ouwehands Dierenpark
Een fotoserie van 53 beelden (opent in een nieuw venster).
Mijn eerste schreden zijn richting Berenbos. Griekenland was in 1991 het eerste zuidoost-europese land dat succesvol actie ondernam tegen het brute misbruik van beren als straatartiest. Er werd een flink aantal beren in beslag genomen waarvoor een onderkomen moest worden gezocht. Door Ouwehands Dierenpark werd het concept Het Berenbos bedacht: een opvanglocatie voor misbruikte beren, die hier de rest van hun leven weer beer mogen zijn. Sinds die tijd hebben vele mishandelde en misbruikte beren in Het Berenbos een goede opvangplek gekregen. Hier kunnen ze alsnog van een heerlijk berenleven genieten.
Voor het project Het Berenbos en andere opvangprojecten werd Alertis, stichting voor beer- en natuurbescherming opgericht. Alertis zet zich in voor bescherming van de beer in het wild en voor een beter leven voor beren in gevangenschap. De stichting werkt samen met overheden en lokale organisaties aan projecten op het gebied van natuurbescherming, welzijn, educatie en voorlichting.
Trek eens een kwartiertje uit voor een bezoekje aan de website en misschien overweegt u eens hen (en de beren) te steunen. Het werk van Alertis is de moeite waard. Hier leest u wat u zelf doen kunt ...
In het Berenbos, waar je via een tunnel van gaas en een loopbrug doorheen wandelt, heerst grote activiteit. Er wordt gegeten, met takken gezeuld, ondergrondse holen worden geïnspecteerd. In een vijver geniet een beer van een verkoelend bad. Alleen zijn kop steekt boven water uit, en af en toe zijn poten, waarmee hij wat kroos verzamelt. Een lekker hapje tussendoor.
Na enige tijd wandel ik terug naar de ijsberen. En val daar met mijn neus in de boter: De dierentuin heeft voor de dieren een Aussiedog gekocht, een speciaal voor ijsberen in Australië vervaardigd speelgoed. Dat wordt vandaag onder grote belangstelling aan de dieren overhandigd - dat wil zeggen, over de omheining gegooid. Ik tel twee televisiestations en enkele tientallen journalisten, die op de gebeurtenis zijn afgekomen, te samen met evenzovele bezoekers.
De familie onderzoekt de nieuwe aanwinst
Een fotoserie van 13 beelden (opent in een nieuw venster).
Natuurlijk is moeder Freedom de eerste, die het nieuwe speelgoed onderzoekt, zoals op bovenstaande foto te zien is. Het moet natuurlijk wel veilig zijn voor haar kinderen! Na een uitgebreid onderzoek door Freedom en later door Siku en Sesi, wordt het Aussiedog door Siku en Sesi uitvoerig getest in talloze schijngevechten, onder toeziend oog van Freedom.
Gevechten met een Aussiedog
Een fotoserie van 40 beelden (opent in een nieuw venster).
Na alle gespeel is het lekker ijstaart-eten! Het is echt een feestdag voor de dieren, die behalve op nieuw speelgoed ook op drie flinke ijstaarten worden getracteerd. Omdat aan ieder dier is gedacht, is er geen onderlinge naijver. Genoeg voor iedereen! Ik vind het bijzonder om te zien, hoe grote roofdieren als ijsberen toch ook heel gemoedelijk samen kunnen eten en hun voedsel met elkaar delen.
Ook ijsberen eten graag taart
Een fotoserie van 27 beelden (opent in een nieuw venster).
Met ijstaarten kun je ook heel goed spelen. In het hoge gras worden de restanten rondgeschoven als stenen in een sjoelbak. En ook in het water wordt er uitgelaten met de ijsklompen gespeeld.
Sjoelen met een ijstaart
Een fotoserie van 50 beelden (opent in een nieuw venster).
Het geheel wordt waakzaam bekeken door moeder Freedom.
Via de berberapen, de dromedarissen en de oerang oetans wandel ik naar de uitgang. Daar speelt Epke met de touwen van een van de grote nieuwe klimpalen, waarmee de dieren een rondje buiten hun verblijf kunnen maken. Over Epke schreef ik uitvoerig in een eerder bericht over Ouwehands. Het gaat hem goed!
En met dit beeld van de nieuwe klimpalen verlaat ik de dierentuin. Het zal zeker niet de laatste keer zijn dat ik het fraaie Ouwehands Dierenpark een bezoek breng!