In de natuur
Een bezoek aan Zoopark Kiev
Na het ontbijt wandelen we naar de metro voor een bezoek aan de dierentuin van de oekraïnse hoofdstad. Voor 2 Hryvnia (18 eurocent) kopen we bij het loket een blauwe knoop, waarmee we desnoods de hele dag met de metro mogen reizen, als we dat zouden willen.
Steile roltrappen voeren ons in snelle vaart de diepte in. Net zo snel komt de metro aanrijden. In razende vaart - geen U-Bahn maar een achtbaan - rijden we in minder dan tien minuten van het centrum naar het westelijk stadsdeel waar de dierentuin ligt. Halte Politeknichnyi Instytut, daar moeten we zijn! We wandelen prompt in de verkeerde richting, maar worden door vriendelijke mensen met handen en voeten in de juiste richting gedirigeerd.
Via een tunnel lopen we naar de overzijde van de brede drukke Prospekt Peremohy. Ook hier weer een ondergronds winkelcentrum, zoals bij vrijwel iedere voetgangerstunnel die we dit land inlopen. Handig, want veilig, maar verder natuurlijk niet echt fijn voor alle mensen die hier een groot deel van de dag ondergronds moeten doorbrengen.
Weer op straatniveau volgen we de Prospekt tot de ingang van Zoopark Kiev. Het is er niet druk; we hebben snel kaartjes. Verwachtingsvol wandelen we de dierentuin binnen.
Een rondwandeling door Zoopark Kiev
Een fotoserie van 41 beelden (opent in een nieuw venster).
De dierentuin van Kiev heeft een slechte naam. Volgens berichten in de pers zijn de afgelopen jaren vele dieren onder niet opgehelderde omstandigheden gestorven of domweg uit de dierentuin verdwenen. De dierentuin bevindt zich aan de rand van het centrum van Kiev, dus op dure grond. Het vermoeden bestaat dat vastgoedhandelaars een dubieuze rol spelen bij de misstanden in de dierentuin. Aan de andere kant lees je ook gruwelverhalen over verhongerende dieren en waanzinnig slechte leefomstandigheden. Van het eerste heb ik tijdens mijn bezoek niets, van het tweede relatief weinig meegekregen. Eén bezoek van een paar uur is echter geen basis om serieuze uitspraken te doen. Wilt u meer hierover weten? Zoek dan op het internet naar nieuws over 'Zoo Kiev' en vorm uw eigen oordeel.
Vonden we voor onze vakantie nog een website van de dierentuin, als we die na terugkomst nog eens willen bezoeken, is die verdwenen. In een oekraïns krantenbericht lezen we, dat de site wegens geldgebrek opgeheven is. Informatie over de dierentuin is te vinden in de Wikipedia.
De dierentuin valt ons op het eerste gezicht niet tegen. Direct bij binnenkomst vallen de informatieborden op, die niet alleen in het oekraïns maar ook in het engels gesteld zijn. Deze tweetaligheid is, zo merken we tijdens onze rondwandeling, door de hele zoo konsekwent doorgevoerd. Wat ook opvalt bij de ingang: het reuzenrad, het centrum van een uitgebreide speeltuin. Niet iets wat nu in een dierentuin thuishoort, maar net als bij ons kan kennelijk ook hier een dierentuin niet zonder speeltuin en kermisvermaak. En dat terwijl de dieren toch absoluut veel leuker en interessanter zijn dan een speeltuin van dertien in een dozijn. Ook hier is echter het vermaak drukbezocht; Ik vraag me werkelijk af waarom mensen met kinderen eigenlijk naar een dierentuin komen. Musea - die andere plek die ook van zich zelf al interessant genoeg is en waar ook veel kinderen komen - hebben toch ook geen speeltuin?
Maar goed. Onze eerste schreden gaan richting beren. De dierentuin ziet er redelijk goed onderhouden uit. Over goede paden wandelen we naar het berenkwartier, een samenstel van verrassend ruime, op natuurlijke wijze en met veel variatie ingerichte verblijven. Het doet me erg denken aan het fraaie lippenberenverblijf in de Leipziger dierentuin, die ik eerder dit jaar bezocht.
Een oudere bruine beer leeft alleen in een groot verblijf met bomen en een weelderige plantengroei. We wandelen er omheen. Aan twee zijden zitten meerdere grote glazen ramen in de hoge natuurstenen muur, waardoor het dier goed te zien is - wanneer het zich tenminste niet in het struikgewas verbergt. Aan de voorzijde is een grote waterpoel.
Verderop woont Isabelle - zo hebben we deze aandoenlijk uitziende wit-bruine Himalaya-berin genoemd, geinspireerd door haar latijnse naam op het informatiebord: Ursus Arctos Isabellinus. Ze zit op haar gemak aan de waterkant en neemt af en toe een hapje groen. Ook in haar verblijf zien we weelderige en goed onderhouden plantengroei.
Voorbij Isabelle komen we bij een wat kaler verblijf, niet met planten en bomen ingericht maar met boomstammen, -takken en stenen en uiteraard een grote waterpoel. Hoge glaswanden over de gehele breedte van het verblijf.
Er wonen twee jonge bruine beren, die energiek met elkaar en met de boomstammen en -takken spelen, als ze tenminste elkaar niet door het water najagen. Soms komen ze naar het glas om de bezoekers van dichtbij te bekijken. En om te zien of ze van hen wat te eten kunnen krijgen. Tja. Voeren door bezoekers is in oekraïnse dierentuinen niet altijd verboden; het verkopen van dierenvoedsel is soms zelfs een aardige bron van inkomsten. Hoe dan ook, de beren vermaken zich, met en zonder bezoekers, ogenschijnlijk opperbest. Leuk om te zien!
Tegenover de berenverblijven zien we de weiden voor de hoefdieren. Ook die hebben een redelijk ruime plek. Een struisvogel loopt er ook, maar daar gaat het minder goed mee. Ze zit slecht in haar verenpak. Hier en daar schemeren kale plekken. Er is helaas geen verzorger in de buurt om nadere informatie te vragen.
Opvallend aan de informatieborden is dat bij iedere diersoort nauwgezet de Red Book gegevens worden vermeld. door de hele dierentuin is trouwens veel aandacht, via informatiepanelen, voor bedreigde diersoorten. De borden per diersoort, bij ieder verblijf te vinden zijn overzichtelijk en bieden uitgebreide informatie. Zonder meer een voorbeeld voor andere dierentuinen, net als de uitstekende bewegwijzering.
We wandelen verder. Niet alles in de dierentuin is even fraai - maar waar is het wel helemaal perfect? De giraffen hebben een bar kleine behuizing, die geen recht doet aan deze koningen van de savanne.
Mooi daarentegen is het nieuwe tropische binnenverblijf voor onder andere schildpadden, krokodillen en kleine knaagdieren.
De Amurtijger heeft een onderverhuurder: een kat woont in het binnenverblijf en eet daar gezellig mee van het voedsel voor de tijger. Zolang-ie de tralies maar tussen zichzelf en zijn gestreepte vriend houdt ...
In het leeuwenverblijf ontdekken we dat één ervan uit Ouwehands Dierenpark in Rhenen afkomstig is. Bijzonder vinden we het niet-roken bordje bij veel dierenverblijven. Dat zag ik nog niet eerder in een dierentuin. De dieren zullen er ongetwijfeld dankbaar voor zijn: geen stank en geen peuken in hun verblijf.
De dierentuin blijkt uit een 'hoog' en een 'laag' deel te bestaan. Het laatste ligt een tiental meters lager. We lopen de trap af, erheen. Er is echter weinig te zien. Het gebied wordt gerenoveerd. Gebouwen staan leeg, vijvers worden uitgediept.
Olifanten, die ook in Kiev gehouden worden, hebben we niet kunnen vinden. Wel een groot aantal afgesloten lege verblijven achterin de dierentuin. Langzaam zoeken we onze weg terug naar de uitgang, daarbij koersend op het reuzenrad dat overal bovenuit steekt.
Langs het apenhuis. Dat stamt nog echt uit een andere periode - wat zeg ik, een andere eeuw ... In te kleine kooien zitten te veel dieren achter dikke zwarte tralies. Ik word er niet vrolijk van. Snel verder naar de uitgang maar.
Alles bij elkaar is ons de dierentuin van Kiev niet tegengevallen. Afgaande op de negatieve berichtgeving in de pers hadden we toch wel iets anders, slechters, verwacht. Bij de op de website vermelde grootte van de tuin zetten we wel een vraagteken. 40 hectare lijkt ons niet te kloppen. We doorkruisten de tuin van noord naar zuid en oost naar west in een handvol uren. Wanneer de oppervlakte werkelijk 40 hectare zou zijn, hadden we daar toch wat meer tijd voor nodig gehad. Of we moeten een deel van de tuin gemist hebben. Dat kan natuurlijk ook.
Met de metro keren we na deze eerste kennismaking met een oekraïnse dierentuin terug naar het centrum van Kiev.
Tot zover onze indrukken van de dierentuin van Kiev. Wie meer wil zien of kennis wil nemen van de verschillende meningen over de dierentuin, raadplege het internet.