In de natuur
Erinnerungs-Treffen in Berlijn: Zoo Berlin
IJsbeer Knut, 2006-2011.
Donderdag 1 december 2011. Het is het alweer de elfde keer in de afgelopen jaren dat ik Berlijn bezoek. De reis is dan ook ondertussen routine geworden, net als het inchecken in het vertrouwde City Pension Berlin aan de Stuttgarter Platz, waar de dame achter de balie mij bij binnenkomst herkent. Ik moet zeggen, het is toch een prettige ontvangst als je direct al bij je naam genoemd wordt.
Met de S-Bahn verder naar de Zoo. Ik wandel de bekende weg naar Knut's oude verblijf. Het is koud in Berlijn. Een somber wolkendek waar af en toe een druppel regen uit valt, hangt boven de stad. Bij dit donkere weer lijkt het dierenverblijf op deze eerste december nog kaler en leger dan anders in de winter.
Op bezoek in Zoo en Tierpark Berlin, 1
Een fotoserie van 55 beelden (opent in een nieuw venster).
Op bezoek in Zoo en Tierpark Berlin, 2
Een fotoserie van 52 beelden (opent in een nieuw venster).
Op bezoek in Zoo en Tierpark Berlin, 3
Een fotoserie van 60 beelden (opent in een nieuw venster).
Op bezoek in Zoo en Tierpark Berlin, 4
Een fotoserie van 55 beelden (opent in een nieuw venster).
Op bezoek in Zoo en Tierpark Berlin, 5
Een fotoserie van 61 beelden (opent in een nieuw venster).
Op bezoek in Zoo en Tierpark Berlin, 6
Een fotoserie van 64 beelden (opent in een nieuw venster).
Maika, de maleisische berin en nieuwe bewoonster van het verblijf, is niet te zien. Het is waarschijnlijk buiten te koud voor haar. In de verte loopt één van de lippenberen. Kama of Sutra, dat kan ik niet zien. In ieder geval is op de fantasie van de dierverzorgers in Zoo Berlin wat naamgeving betreft weinig aan te merken! Natuurlijk gaan mijn gedachten even naar hun kind, Devi, dat tegenwoordig in Naturzoo Rheine een prachtig groot verblijf bewoont. Een heel verschil met haar kleine stenige plek hier in Berlijn. Afgelopen maandag bezochten we haar nog in Rheine, waar ze het uitstekend naar haar zin lijkt te hebben.
Het is stil overal. Ook de bruine beren zitten binnen. Voor hun verblijf ontmoet ik een kennis, die een stukje met me oploopt naar het wolvenverblijf. Die zijn net gevoerd. Met grote stukken vlees in hun bek lopen ze door het verblijf. Wolvenjong Kaspar is groot geworden en niet meer van de oudere dieren te onderscheiden. Het is dat de Berlijnse bekende het dier aanwijst; ik had hem er niet uitgehaald.
Naar de ijsberinnen. Het verblijf biedt geen vrolijk gezicht. De prachtige bomenrij die het verblijf vroeger omzoomde is vervangen door een decor van bouwstijgers. Er wordt gewerkt aan het nieuwe vogelhuis, dat zo te zien nog lang niet klaar is. Pas als zo'n bomenrij gekapt is, merk je het weldadige effect ervan. Naast alle bouwgeluid hoor je nu ook iedere trein of S-Bahn die langskomt. en dat zijn er heel wat, op het drukke traject tussen Bahnhof Zoo en het berlijnse centraal station.
Het ijsberenverblijf is onlangs gereinigd en ziet er nog steeds redelijk schoon uit. In het bassin staat een laagje water zodat de dieren, als ze willen, kunnen zwemmen - misschien wat later deze winter tussen de ijsschotsen.
Voor de verandering ligt Nancy in Katjuscha's ingang. Katjuscha en Tosca wandelen rond. De dieren zitten ruim in het bruingele en (door mijten) mottig aandoende vel. Krijgen ze niet genoeg te eten? Ze hebben weinig honger in dit jaargetijde, zegt de dierentuin. Maar ik vind dat ze er in december wel eens beter hebben uitgezien. Ook wat dit betreft, trekt de Berlijnse dierentuin een andere lijn dan de overige Duitse dierentuinen die ijsberen houden.
Ik wandel verder. De neusberen scharrelen rond tussen de struiken. Als er echter een karretje aankomt, verdwijnen ze in een flits naar binnen.
In het verblijf van de maraboe's harken enkele dierverzorgers het gevallen blad weg. De dieren staan er geinteresseerd bij te kijken. En af en toe helpen ze - in ruil voor een aai - een snaveltje mee. Het lijkt of ze het een welkome afwisseling in hun leven - dat toch voornamelijk uit 'staan' bestaat - vinden. Ik vind het in ieder geval een leuk gezicht.
De pinguins zoeken de beschutting van hun holen. Slechts een enkel dier staat zich buiten te wassen. Nu ja, dat gaat niet anders, daar zijn die holen ook te klein voor.
Baobao loopt kalmpjes door zijn verblijf. 33 jaar oud inmiddels, maar still going strong. Kijk! Hij plast, zoals reuzenpanda's dat doen, met de achterbenen hoog tegen de muur om groter te lijken en indruk te maken bij soortgenoten. Het is de eerste keer dat ik dat 'in het echt' zie. Leuk! Aan de andere kant van zijn verblijf wordt aan belangstellenden een en ander verteld over het dier. Baobao ziet de groep, maar wil eigenlijk iets anders: naar binnen! Hij richt zich op bij de toegangsdeur, zit daar lange tijd stil. Opeens is hij verdwenen. Snel loop ik naar het binnenverblijf.
Bei Baobao Zuhause
Een YouTube film (HD 1080p) van 8 minuten 28 seconden (opent in een nieuw venster). U luistert naar Old School van String Theory. Op deze film en op de muziek is een Creative Commons Licentie van toepassing.
Vooraan, aan het venster, liggen appels, bieten, wortels, suikerriet. Op de grote tafel midden in het verblijf een 'woud' aan bamboe. Baobao heeft de lekkernijen bij het venster snel gezien. Net als ik binnenkom, draait hij zich om, ploft pal naast het venster op z'n rug en begint gemoedelijk aan een stuk suikerriet. Zo te zien, is het erg lekker! In deze gemakkelijke houding en van zo dichtbij heb ik hem nog niet eerder gezien.
Na een tijdje is zijn suikerriet op. Baobao komt overeind en inspecteert de rest van zijn maaltijd. Bedachtzaam zoekt hij een wortel uit. Inmiddels zijn er meer mensen bij zijn verblijf komen kijken. Te veel naar zijn zin. Met z'n rug gaat hij tegen het glas zitten. Je voelt zijn lichaamswarmte als je je hand tegen het venster legt.
Ik gun Baobao zijn privacy en neem een kijkje bij de stokstaartjes. Daar is ook net het eten gebracht, een fruitsalade met witte muizen, die heel wat drukte in het verblijf teweeg brengt.
Etenstijd bij de stokstaartjes
Een YouTube film (HD 1080p) van 2 minuten 15 seconden (opent in een nieuw venster). U luistert naar Corncob van Kevin MacLeod. Op deze film en op de muziek is een Creative Commons Licentie van toepassing.
De woestijnkatten zijn verhuisd naar een verblijf aan de overkant. Vanwege voedertijd zijn alle dieren wakker en alert; dat maakt toch weer een heel andere indruk dan wanneer ze, zoals overdag gebruikelijk, diep in slaap zijn.
Leeuw bekijkt bezoekers
Een YouTube film (HD 1080p) van 1 minuut 32 seconden (opent in een nieuw venster). U luistert naar een soundscape van het orginele geluid in het roofdierenhuis.
Het roofdierenhuis met zijn kleine kooien biedt de bekende, wat treurige aanblik. De dieren kijken bezoekers. Vrolijk word ik er niet van.
In een dierentuin lijkt de tijd te vliegen. Voor ik er erg in heb, is het al na vieren. Het wordt donker, tijd om de dierentuin te verlaten. Langs Baobao, die nog steeds met zijn rug tegen het glas geleund aan het eten is, wandel ik naar buiten en neem het brede pad naar de Elefantentor. Einde van het eerste bezoek aan de Berlijnse dieren van deze week.
Vrijdag 2 december 2011 bezoek ik in het oosten van Berlijn het Tierpark. Verslag, foto's en video's vindt u hier. In de namiddag begint het helaas te regenen. Ik beëndig mijn bezoek aan het Tierpark en neem de U-Bahn naar Charlottenburg. Bij station Zoologischer Garten aangekomen, zie ik dat het weer droog geworden is. Ai ... had ik nu toch nog maar even gewacht in het Tierpark ... Nu ja, ik heb een jaarkaart en de Zoo is ook mooi. Dus: snel uitgestapt, de Hardenbergplatz overgestoken en de dierentuin in.
Een hele grote mond
Een YouTube film (HD 1080p) van 3 minuten 32 seconden (opent in een nieuw venster). U luistert naar Cool Vibes van Kevin MacLeod. Op deze film en op de muziek is een Creative Commons Licentie van toepassing.
In het nijlpaardenhuis is het genieten van de capriolen van het pasgeboren kind van nijlpaard Nicole. Ligt het lekker te slapen op de 'zandplaat', wordt het door zus Sternchen het water in geduwd! Leuk om te zien hoe er even later geknuffeld wordt tussen zus op het land en kind in het water. Het grootste dier van de kudde roert zich en laat meermalen zijn wijd geopende muil zien. Dat blijft een indrukwekkend gezicht. Tussendoor proberen Nijlganzen die vlak langs de glaswand zwemmen, de show te stelen. Ze richten zich echt op de bezoekers, die nauwkeurig bekeken worden. Heel grappig!
Het berenkwartier. In de lege gracht rondom het verblijf zit op zijn gemak een kraagbeer. Door de bomen heen zie ik verderop ijsberin Nancy op het topje zitten. Katjuscha en Tosca lopen langzaam rond tussen de rotsen.
Aan de andere kant, bij de bruine beren, wordt op de deur gebonsd. "Ik wil eruit", laat - waarschijnlijk - Siddy luid en duidelijk horen. Er is echter geen dierverzorger in zicht en de deur blijft dicht.
Langs de zeehonden wandel ik naar het roofdierenhuis. Het begint al aardig donker te worden. Drie enorme zwarte katten met nog enormere staarten rennen langs het tijgerverblijf. Terwijl ze in het duister verdwijnen, mompelt een bezoekster, nogal onder de indruk, tegen zichzelf dat ze "misschien wel met de leeuwen wilden paren" ...
In het roofdierenhuis is net de maaltijd geserveerd. De dieren eten vanavond konijn ... En dan niet zoals wij mensen als een als dier onherkenbaar stukje vlees. Nee, kop, staart en poten zitten er nog aan. Het is toch een gek gezicht de roofkatten zo'n poezelig konijntje te zien peuzelen. Het kost enige moeite me te realiseren dat ze niet anders eten als mensen - maar dan zonder de menselijke voor-de-gek-houderij eromheen.
Baobao geniet van zijn bamboe en is het laatste dier dat ik vandaag bezoek. Na een lekker diner in Der Dicken Wirtin 'am Savignyplatz' zoek ik mijn hotel op. Ondanks het wat slechtere weer een welbestede dag!