In de natuur
Knut's 42ste Monatsgeburtstag
Vrijdag 4 juni 2010. Voorafgaand aan onze reis naar Rügen brengen we een kort bezoek aan Berlijn. In de ochtend van 4 juni arriveer ik met de trein uit Hannover in de Duitse hoofdstad. Snel inchecken in het hotel, en snel naar de dierentuin.
Daar tref ik wederom vele vrienden en kennissen - bekend van eerdere bezoeken aan Zoo Berlin, of 'alleen maar' van het internet. Zoals altijd is het weer een klein feestje bekenden te zien en nieuwe mensen te ontmoeten. Het waren er deze keer zo veel, dat ik er maar twee noem, om niemand te kort te doen: Knut en Gianna!
Foto's volgen! Wilt u alvast een voorproefje, kijk dan onderaan deze pagina.
Omdat mijn bezoek maar van korte duur is, en ik natuurlijk vooral voor de ijsbeerkinderen kom deze keer geen grote rondgang door de dierentuin. Een kleine ronde kan er natuurlijk wel af, langs de pasgeboren jonge wolven, een orenlikkende Nancy en langs Bao Bao, die onmiddelijk in slaap viel toen hij mij ontdekte. Ja, dat kun je zomaar doen als je een beroemdheid bent: Bao Bao is de oudste pandabeer ter wereld.
Om twee uur staan we weer bij het verblijf van Knut. De 'lunch' verzorgt ditmaal een mij onbekende dierverzorger. Knut krijgt slechts een lichte maaltijd. Jammer voor de ijbeer, maar één voordeel heeft het wel: Bij het wilde waterspel met Gianna, direct na het eten, zit zijn buik hem tenminste niet in de weg!
Dat waterspel is deze keer wel bijzonder spectaculair. De ene keer is het een wild en heftig gevecht met hoog opspattend water, dan weer liggen de dieren rustig en liefdevol in elkaars armen. Verschillende malen deze twee dagen spelen beide ijsbeerkinderen zo met elkaar. Ik krijg er niet snel genoeg van. In vergelijking met hun spel is het wereldkampioenschap voetbal slechts een theekransje; bij de zachtmoedige en liefdevolle omgang van beide ijsberen is een Sissy-film niet meer dan een wiskundige vergelijking!
Als Knut en Gianna het water verlaten en ieder een plekje in het verblijf zoeken om te rusten, wandelen wij naar het nabij gelegen restaurant Die Waldschänke voor een klein hapje en een drankje. Daarna maken we nog een korte wandeling door de dierentuin, die ons steeds terugvoert naar een zekere ijsbeer. Met een gezellige avond in één van die leuke authentieke Berlijnse café's komt de dag tot een eind.
Zaterdag 5 juni 2010. Knut's 42ste Monatsgeburtstag. Wat mij nog niet eerder overkwam: veel te vroeg sta ik voor de Löwentor. Wat nu te doen? Domweg blijven wachten is ook zoiets. Ik wandel dus maar een beetje rond. Als je vanaf de ingang van de dierentuin een stukje naar links loopt, kom je bij een pad dat langs de oostkant van de zoo loopt. Aan je linkerhand zie je - minder interessant - slapende mensen in de struiken. Aan de rechterkant echter kun je door de hekken de dierentuin inkijken.
Het is mooi te zien hoe de dierentuin op de vroege morgen tot leven komt. De dromedarissen en hun jong genieten van de ochtendkoelte. Het ezeltje geniet van zijn verse voorraad gras en de koeien kijken vol aandacht naar de dierverzorger, die een kruiwagen vol lekker eten komt brengen en ondertussen gezellig met de dieren keuvelt. Kleine, vriendelijke tafereeltjes zijn het. Ik heb er geen spijt van hier eens even een kijkje genomen te hebben.
Kort voor negen uur ben ik weer terug bij de ingang van de dierentuin. Bij de Löwentor staan intussen al verschillende bekenden te wachten tot het grote hek openzwaait.
Ook deze keer ben ik als eerste bij Knut. Het is de moeite waard om er even de pas in te zetten en de dieren voor enige minuten voor je 'alleen te hebben'. Eerste bezoekers worden door Knut en Gianna altijd wat beter bekeken dan de grote stroom die in de loop van de dag nog volgt. En zo gaat het ook vandaag weer. Zo'n kort moment van aandacht van een dier blijft bijzonder, zeker in een dierentuin.
Na enige tijd slaapt Knut in. Of verder. Gianna zwemt (nog steeds?) in het water. Het zou interessant zijn eens te weten wat Knut en Gianna doen voordat de dierentuin open gaat. Hoe laat komen ze naar buiten? Doen ze dan dingen die ze niet doen als er bezoekers bij zijn? Als er een dierenverzorger meeleest, hoop ik dat hij of zij eens reageert en ons wat meer daarover vertelt!
De jonge wolfjes, eind april geboren, zijn vanochtend helaas in het binnenverblijf en dus niet te zien. Naar het grote ijsberenverblijf, aan de andere kant van de Berenrots. Katuschja speelt met bladeren en takken, die over de rand van het verblijf hangen, zoals we dat vaker zagen bij Knut. Bij de volwassen ijsberen had ik dat spel echter nog niet gezien.
Bij Knut en Gianna lijkt zich een sneeuwstorm te ontwikkelen. De wind drijft grote witte vlokken langs de rotswand. De neerslag is echter niet afkomstig van donkere wolken, maar van het populierenbosje aan de overzijde. In dit jaargetij springt de doosvrucht van de vrouwelijke populieren open. Die zijn omgeven door veel wit pluis - de sneeuwvlokken - om de zaden zo goed mogelijk door de wind te laten verspreiden. Ik kan niet anders dan constateren, dat dat vandaag bijzonder goed lukt. Het heeft ook wel wat, vind ik, op zo'n voorjaarsdag opeens in een winterse Kerstkaart verzeild te zijn! De ijsberen hebben er zo te zien geen last van, maar de mensen - toch een zwakkere diersoort? - hoesten en proesten. De witte vlokken komen overal!
Ook vandaag spelen Knut en Gianna weer veel in het water. Een goed idee trouwens, met deze hoge voorjaarstemperaturen. Er is steeds wel iets nieuws te zien; ik verveel me geen moment bij de dieren! Ik had mij eigenlijk voorgenomen, bij dit korte bezoek eens wat minder foto's te maken. De vele aktiviteit in het ijsberenverblijf deze dagen zette echter een flinke streep door dat voornemen.
's Avonds vindt bij Joes het grote Monatsgeburtstag-feest plaats. Ditmaal ook in aanwezigheid van Marjan, die voor het eerst zoiets meemaakt. Ja, het verjaardagsfeest van een ijsbeer, dat maakt niet iedereen mee! We maken het ditmaal niet te laat, omdat we morgen nog een lange reis voor de boeg hebben - naar onze vakantiebestemming: het eiland Rügen in de Oostzee.
Duitse en engelse versies van het verhaal over mijn bezoek aan Knut staan in vier delen, geïllustreerd met foto's, in het Knutitis-Forum op het internet. Het waterspel is te zien in: Wie der Sohn, so der Vater, deel 1,
deel 2 en
deel 3. Het verslag van het dierentuinbezoek met nog meer foto's vindt u in het Zoobericht.
German and English versions of this story of my visit to Knut can be found in the Knutitis-Forum on the internet in four parts, illustrated with pictures. The water game can be seen in: Wie der Sohn, so der Vater, part 1,
part 2 and
part 3. The story about my Zoo visit and more pictures you will find in the Zoobericht.
Deutsche und Englische Versionen von der Geschichte von meinem Besuch an Knut finden Sie in vier Teile, illustriert mit Bilder, in das Knutitis-Forum auf das Internet. Das Wasserspiel ist zu sehen in: Wie der Sohn, so der Vater, Teil 1,
Teil 2 en
Teil 3. Meiner Bericht über mein Zoo-Besuch mit noch mehr Bilder finden sie in das Zoobericht.
