In de natuur
Knut wordt vier!
Deel 1 | Deel 2 | Deel 3 | Deel 4
Vrijdag 3 december 2010. Met de trein naar Berlijn. De rit heb ik ondertussen zo vaak gemaakt, dat ik de route kan dromen. Dit keer is er echter toch een verschil: Ik ontdekte dat ik door te boeken bij de Deutsche Bahn zelf mijn zitplaats kan reserveren. Meteen een plek in een Abteil, een zespersoons coupé, geboekt. Het maakt, zo blijkt vandaag weer eens, toch een groot verschil of je met honderd man in een wagon zit of in klein gezelschap reist. En helemaal als je met reisgenoten ook nog een onderhoudend gesprek kunt voeren; dan vliegt de tijd (en de trein).
Na de overstap in Spandau, waar ondanks de winterchaos in het regionale verkeer - er ligt vijftien centimeter sneeuw in Berlijn - binnen een paar minuten een trein naar Bahnhof Zoo binnenrijdt. Eerst naar de Verwaltung voor een nieuwe jaarkaart voor de dierentuin. Daarna snel door naar het hotel, op een steenworp afstand van de Elefantentor, snel inchecken en dan: Naar de Zoo!
Meestal neem ik de andere ingang aan de Hardenbergplatz; de ingang via de Elefantentor biedt echter weer eens een ander perspectief. Het eerste dier dat ik bezoek is Baobao, die in een van zijn binnenverblijven op bed ligt. Hij beweegt niet; hij vindt het duidelijk veel te koud - of in ieder geval nog veel te vroeg om al wakker te worden.
Bij de leeuwen is veel drukte. Maar ondanks indrukwekkend gebrul lijkt het slechts om een vriendschappelijk stoeipartijtje te gaan.
Ondertussen wordt het hoog tijd om bij de ijsberen te gaan kijken. Dat is toch de belangrijkste reden voor mijn bezoek. De dierentuin ligt er prachtig bij onder haar dikke winterkleed, al zullen de kleumende reigers dat niet met mij eens zijn.
Bij de vijver achter het Zoorestaurant worden de eenden, ganzen en andere watervogels gevoederd. Het is een gesnater van jewelste in de kleurrijke kluwen van zich om het voer verdringende dieren. Zelden zag ik zoveel verschillende watervogels zó dicht bijeen.
Berliner Tiere - Entenfütterung
Een fotoserie van 12 beelden (opent in een nieuw venster).
Bij het grote ijsberenverblijf is duidelijk te zien dat het vandaag geen gewone vrijdagmiddag is. Niet aan de dieren, maar aan het aantal bezoekers, dat veel groter dan gebruikelijk is.
Het beeld in het verblijf is inmiddels bekend van de vele foto's en video's in het internet. Knut ligt in een hoekje, verscholen achter een hoge rotsberg. De drie ijsberinnen liggen in het midden van het terrein. Knut is bezig met drinken, dat wil zeggen, hij krabt met zijn voorpoten de sneeuw los en likt die dan op. Het waterbassin is helemaal bevroren en sneeuw likken is de enige manier voor de dieren om vocht binnen te krijgen. Het ziet er overigens niet uit, alsof Knut het vervelend vindt. Geconcentreerd zoekt hij zijn directe omgeving af naar plekjes met verse sneeuw, die hij vervolgens genietend naar binnen werkt.
Aus das Leben von Knut, der Eisbär - Knut esst Schnee
Een fotoserie van 35 beelden (opent in een nieuw venster).
Tijd voor begroetingen. Het is iedere keer weer een groot plezier bekenden van eerdere bezoeken of van internet opnieuw te zien en te spreken. Iedere keer zijn er ook nieuwe gezichten, voor het eerst in de dierentuin, of eenvoudig bij eerdere bezoeken misgelopen.
Omdat de voedering van de dieren in het grote ijsberenverblijf 's morgens plaatsvindt, is er in de middag in het algemeen weinig actie van hen te verwachten. Hoe kan het ook anders, met zo weinig mogelijkheden om zich bezig te houden. Naast een slapende Tosca ontwaar ik een gele bal - nee, een ei is het, een Crazy Egg, een onder ijsberen in andere dieren zeer populair speelgoed. Komt dat van de dierentuin of ...?
Met enkele mede-bezoekers maak ik een rondwandeling door de dierentuin. Langs het grasveldje voorbij de kraagberen, waar Knut van Thomas Dörflein les in jagen kreeg, naar het neushoornhuis en de nijlpaarden. Langs Knut's oude verblijf dat er ongewoon leeg uitziet, lopen we naar Baobao, die inmiddels aan de maaltijd zit. Het blijft een mooi gezicht, om de oude heer zo genoeglijk te zien smikkelen. Zo te zien, gaat het hem nog steeds goed!
Berliner Tiere - Baobao
Een fotoserie van 25 beelden (opent in een nieuw venster).
Baobao is de oudste panda ter wereld. Hij is inmiddels 32 jaar, een bijbelse leeftijd voor een panda. Een leeftijd ook die hem wel aan te zien is. Baobao is in de winter van zijn leven aangekomen, maar laat zich daardoor - een dier eigen - niet van de wijs brengen. Zijn dagen brengt hij volgens vaste routine door. Daarbij is veel tijd ingeruimd voor het genoeglijk verorberen van allerlei heerlijkheden, die door zijn verzorger keurig voor hem op een rijtje worden gelegd. Het was altijd al een plezier om naar dit dier te kijken. Nu de ouderdom duidelijk toeslaat, komt daar een stukje ontroering bij. Veel mensen kunnen er een voorbeeld aan nemen hoe een dier met het ouder worden omgaat.
Tijd om even op te warmen met een glas Glühwein in het Zoorestaurant; daarna maar weer snel terug naar het berenkwartier. En geen moment te vroeg; de dieren zijn ontwaakt uit hun middagslaap en wandelen door het verblijf. Knut blijft zich zorgvuldig verschuilen achter de rotsheuvel. Hij vertrouwt zich nog lang niet met zijn soortgenotes.
Aus das Leben von Knut, der Eisbär - Knut und das Gelbe Ei
Een fotoserie van 50 beelden (opent in een nieuw venster).
Aus das Leben von Knut, der Eisbär - Knut und das Gelbe Ei
Een YouTube fotoserie (HD 720p) van 2 minuten 26 seconden (opent in een nieuw venster).
U luistert naar Up on a Housetop van Kevin MacLeod. Op deze fotoserie is een Creative Commons Licentie van toepassing.
Tegen het eind van de middag gaan de ijsberinnen naar binnen en heeft Knut het rijk alleen. Nadat hij zich terdege ervan heeft vergewist, dat de berinnen ook werkelijk vertrokken zijn, wandelt hij op zijn gemak door het verblijf. Al snel ontdekt hij het gele ei, dat vanochtend naast Tosca lag. Van andere bezoekers hoor ik, dat hij daar al eerder mee speelde. En ook nu dus weer!
Met verve wordt het ei opgepakt, betast, weggegooid, weer opgehaald. Uitgelaten wentelt Knut met het gele ei tussen zijn poten door de sneeuw. Het is alsof oude tijden zijn weergekeerd, zo vergenoegd is de jonge ijsbeer aan het spelen. Het is een plezier om naar te kijken.
Tegen vieren wordt het al donker, en nog kouder. Knut maakt dat niets uit, maar de bezoekers natuurlijk wel! Als op een gegeven moment echt niet meer gefotografeerd kan worden, stap ik op.
De avond wordt besloten met een gezellig etentje in het Bavarium met Berlijnse Knut-vrienden.
Deel 1 | Deel 2 | Deel 3 | Deel 4
Duitse en engelse versies van het verhaal over mijn bezoek aan Knut staan, geïllustreerd met foto's, in het Knutitis-Forum op het internet.
German and English versions of this story of my visit to Knut can be found in the Knutitis-Forum on the internet, illustrated with pictures.
Deutsche und Englische Versionen von der Geschichte von meinem Besuch an Knut finden Sie, illustriert mit Bilder, in das Knutitis-Forum auf das Internet.